สรุปแบบสั้นๆ

• น้ำพริกบรรจุขายโดยทั่วไปต้องตรวจสอบว่าเข้าข่ายขอ เลขสารบบอาหาร (เลข อย.) หรือไม่ ตามสูตร กรรมวิธีผลิต ภาชนะ และการเก็บรักษา
• ผู้ผลิตที่มีโรงงานหรือสถานที่ผลิตเอง ต้องขออนุญาตสถานที่ผลิตและให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ GMP
• เอกสารสำคัญมีทั้งเอกสารผู้ประกอบการ เอกสารสถานที่ผลิต สูตรส่วนประกอบ กรรมวิธีผลิต ภาชนะบรรจุ และข้อมูลฉลาก
• สูตรน้ำพริกต้องตรวจสอบวัตถุเจือปนอาหาร สารก่อภูมิแพ้ รวมถึงค่า pH / Aw ในบางกรณี
• การยื่นขอ อย. ดำเนินการผ่านระบบ e-Submission หลังสถานที่ผลิตได้รับอนุญาตแล้ว
• ค่าใช้จ่ายแตกต่างกันตามประเภทสถานที่ ประเภทอาหาร การตรวจวิเคราะห์ และการเตรียมเอกสาร
• หากจ้างโรงงาน OEM ผลิต ควรตรวจสอบให้ชัดว่าใครเป็นผู้ยื่นและถือเลข อย. ของผลิตภัณฑ์
• ขายน้ำพริกออนไลน์ก็ยังต้องปฏิบัติตามกฎหมายอาหาร หากผลิตภัณฑ์เข้าข่ายต้องขอ อย.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• น้ำพริกต้องขอ อย. หรือไม่
• น้ำพริกจัดเป็นอาหารประเภทไหน
• ผลิตน้ำพริกขาย ต้องขออนุญาตอะไรบ้าง
• สถานที่ผลิตน้ำพริกต้องผ่าน GMP หรือไม่
• ขั้นตอนการขอ อย. น้ำพริก
• เอกสารที่ใช้ขอ อย. น้ำพริก
• ค่าใช้จ่ายในการขอ อย. น้ำพริก
• จ้างโรงงาน OEM ผลิตน้ำพริก ต้องขอ อย. เองไหม
• ขายน้ำพริกออนไลน์ ต้องขอ อย. หรือไม่

ขายน้ำพริกต้องขอ อย. หรือไม่

การพิจารณาว่า น้ำพริกต้องขอ อย. หรือไม่ ไม่สามารถดูจากคำว่า “น้ำพริก” เพียงอย่างเดียว แต่ต้องพิจารณาทั้ง สูตร ส่วนประกอบ กรรมวิธีการผลิต ลักษณะผลิตภัณฑ์ ภาชนะบรรจุ วิธีเก็บรักษา และรูปแบบการจำหน่าย

สำหรับน้ำพริกที่ผลิตเป็น อาหารสำเร็จรูปพร้อมบริโภค บรรจุในภาชนะเพื่อจำหน่ายแก่ผู้บริโภค โดยทั่วไปจะเข้าข่ายผลิตภัณฑ์ที่ต้องดำเนินการตามกฎหมายอาหารและขอเลขสารบบอาหารก่อนวางจำหน่าย อย่างไรก็ตาม น้ำพริกมีหลายรูปแบบ เช่น

• น้ำพริกแห้ง
• น้ำพริกเผา
• น้ำพริกปลาร้า
• น้ำพริกกะปิ
• น้ำพริกนรก
• น้ำพริกปลาย่าง
• น้ำพริกกุ้งเสียบ
• น้ำพริกที่มีเนื้อสัตว์เป็นส่วนประกอบ
• น้ำพริกที่มีความชื้นสูง
• น้ำพริกบรรจุกระปุกหรือขวดและเก็บที่อุณหภูมิห้อง
• น้ำพริกที่ต้องแช่เย็น

รายละเอียดเหล่านี้อาจทำให้การจัดประเภทและข้อกำหนดทางกฎหมายแตกต่างกัน จึงควรตรวจสอบประเภทผลิตภัณฑ์ให้ชัดเจนก่อนยื่นคำขอ

สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยายังจัดทำ คู่มือการขอรับเลขสารบบอาหารสำหรับผลิตภัณฑ์น้ำพริก เพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ประกอบการอีกด้วย

น้ำพริกจัดเป็นอาหารประเภทไหน

การจัดประเภทน้ำพริกต้องพิจารณาจากลักษณะของผลิตภัณฑ์จริง โดยน้ำพริกพร้อมบริโภคอาจเข้าข่าย อาหารแปรรูปบางชนิดประเภทอาหารสำเร็จรูปที่พร้อมบริโภคทันที ตามลักษณะผลิตภัณฑ์

จุดที่ผู้ประกอบการน้ำพริกต้องให้ความสำคัญเป็นพิเศษในปี 2569 คือ หากผลิตภัณฑ์มีลักษณะเป็นอาหารพร้อมบริโภคและมีกรรมวิธีหรือคุณสมบัติเข้าเงื่อนไข อาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท ก็อาจต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 469) พ.ศ. 2569 เพิ่มเติมด้วย

หลักเกณฑ์ที่ใช้พิจารณา ได้แก่

1. บรรจุในภาชนะที่เข้าข่ายภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท หรือมีการให้ความร้อนหลังบรรจุ
2. สามารถเก็บรักษาที่อุณหภูมิห้อง
3. มีค่า Water Activity หรือ Aw มากกว่า 0.85
4. เป็นอาหารกรดต่ำหรืออาหารปรับกรด

หากเข้าเงื่อนไขครบทั้ง 4 ข้อ ผลิตภัณฑ์จะเข้าข่ายอาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท

ดังนั้น น้ำพริก 2 สูตรที่ดูคล้ายกันอาจมีข้อกำหนดในการขออนุญาตแตกต่างกันได้ เช่น น้ำพริกแห้งที่มีค่า Aw ต่ำ กับน้ำพริกที่มีความชื้นสูง บรรจุขวดปิดสนิทและสามารถเก็บที่อุณหภูมิห้อง การจัดประเภทอาหารให้ถูกต้องตั้งแต่ต้นจึงเป็นขั้นตอนสำคัญมากในการขอ อย. น้ำพริก

ผลิตน้ำพริกขาย ต้องขออนุญาตอะไรบ้าง

การขอ อย. น้ำพริกสำหรับผู้ที่มีสถานที่ผลิตของตนเอง สามารถแบ่งกระบวนการหลักออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่

1. ขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร

ก่อนที่จะขอเลข อย. ของน้ำพริกได้ ผู้ประกอบการต้องมีสถานที่ผลิตอาหารที่ถูกต้องก่อน ซึ่งสถานที่ผลิตจะต้องจัดพื้นที่ กระบวนการผลิต เครื่องมือ เครื่องจักร สุขลักษณะ และระบบควบคุมการผลิตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด โดยจะพิจารณาตามลักษณะสถานที่ว่าเข้าข่าย

• โรงงาน ยื่นขอใบอนุญาตผลิตอาหาร และเมื่อได้รับอนุญาตจะได้รับใบอนุญาต อ.2
• ไม่เข้าข่ายโรงงาน ยื่นคำขอตามแบบ สบ.1 และเมื่อผ่านการพิจารณาจะได้รับเลขสถานที่ผลิตตามแบบ สบ.1/1

หลังจากมีสถานที่ผลิตที่ได้รับอนุญาตแล้ว จึงดำเนินการขอเลขสารบบอาหารสำหรับผลิตภัณฑ์น้ำพริกต่อไป

2. ขอเลขสารบบอาหารสำหรับน้ำพริก

เมื่อสถานที่ผลิตผ่านเกณฑ์แล้ว ผู้ประกอบการจึงนำข้อมูลสถานที่ดังกล่าวมาใช้ประกอบการยื่นรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ เช่น

• ชื่ออาหาร
• สูตรส่วนประกอบ
• กรรมวิธีการผลิต
• ประเภทอาหาร
• ภาชนะบรรจุ
• วิธีเก็บรักษา
• อายุการเก็บรักษา
• ข้อมูลฉลาก
• รายละเอียดอื่นตามประเภทอาหาร

เมื่อผ่านการพิจารณาแล้ว จะได้รับ เลขสารบบอาหาร 13 หลัก สำหรับนำไปแสดงบนฉลากผลิตภัณฑ์ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

สถานที่ผลิตน้ำพริกต้องผ่าน GMP หรือไม่

สถานที่ผลิตน้ำพริกต้องพิจารณาตามข้อกำหนดของกฎหมาย โดยหลักเกณฑ์ GMP 420 ครอบคลุมสถานที่ผลิตอาหารเพื่อจำหน่าย และกำหนดข้อกำหนดพื้นฐานสำหรับผู้ผลิตอาหาร ขณะที่อาหารบางประเภทหรือกรรมวิธีที่มีความเสี่ยงจะมีข้อกำหนดเฉพาะเพิ่มเติม ดังนั้น หากต้องการเปิดสถานที่ผลิตน้ำพริกเพื่อบรรจุเป็นสินค้าและจำหน่าย ผู้ประกอบการควรวางระบบสถานที่ผลิตให้สอดคล้องกับ GMP ตั้งแต่ก่อนยื่นขออนุญาต โดยสิ่งที่ต้องเตรียม เช่น

• สถานที่ตั้งและอาคารผลิตเหมาะสม
• แบ่งพื้นที่ผลิตอย่างเป็นสัดส่วน
• พื้น ผนัง และบริเวณผลิตสามารถทำความสะอาดได้
• มีระบบป้องกันสัตว์และแมลง
• เครื่องมือและอุปกรณ์สัมผัสอาหารเหมาะสม
• มีจุดล้างมือและสุขลักษณะของผู้ปฏิบัติงาน
• มีระบบจัดเก็บวัตถุดิบ
• มีระบบจัดเก็บผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป
• ควบคุมคุณภาพน้ำที่ใช้ในการผลิต
• มีวิธีทำความสะอาดและฆ่าเชื้ออุปกรณ์
• มีการควบคุมกระบวนการผลิต
• มีระบบป้องกันการปนเปื้อน
• มีเอกสารหรือบันทึกที่เกี่ยวข้องกับการผลิต

ขั้นตอนการขอ อย. น้ำพริก ต้องทำอย่างไร

เมื่อเข้าใจภาพรวมแล้ว ขั้นตอนการขอ อย. น้ำพริกสามารถแบ่งออกเป็นลำดับดังนี้

ขั้นตอนที่ 1 เตรียมสถานที่ผลิตน้ำพริก

เริ่มจากการกำหนดสถานที่ผลิตและจัดเตรียมพื้นที่ให้เหมาะสมกับกระบวนการผลิตจริง ตั้งแต่การรับวัตถุดิบ เตรียมวัตถุดิบ ล้าง หั่น บด คั่ว ทอด ผสม ให้ความร้อน บรรจุ ปิดผนึก ไปจนถึงการจัดเก็บสินค้าสำเร็จรูป

จุดสำคัญคือควรออกแบบ Flow การผลิต ให้ลดโอกาสเกิดการปนเปื้อนย้อนกลับ เช่น ไม่ให้วัตถุดิบสดหรือวัตถุดิบที่ยังไม่ได้ทำความสะอาดย้อนกลับมาปะปนกับผลิตภัณฑ์ที่ผ่านความร้อนแล้ว

ขั้นตอนที่ 2 สมัคร OPEN ID และเปิดสิทธิ์ระบบ e-Submission

การยื่นคำขอเกี่ยวกับอาหารในปัจจุบันดำเนินการผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ประกอบการจึงต้องเตรียมบัญชีสำหรับยืนยันตัวตนและดำเนินการเปิดสิทธิ์ใช้งานระบบที่เกี่ยวข้อง และหลังจากได้รับสิทธิ์แล้วจึงสามารถดำเนินการเกี่ยวกับข้อมูลสถานประกอบการและยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission ได้

ในกรณีดำเนินการในนามนิติบุคคล ควรตรวจสอบข้อมูลบริษัท ผู้มีอำนาจลงนาม และการมอบอำนาจให้ถูกต้องตั้งแต่ต้น เพื่อลดปัญหาเอกสารไม่ตรงกันในภายหลัง

ขั้นตอนที่ 3 ขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร

ผู้ประกอบการต้องยื่นรายละเอียดของสถานที่ผลิต พร้อมเอกสารและแผนผังที่เกี่ยวข้อง จากนั้นเจ้าหน้าที่จะตรวจสอบเอกสารและประเมินสถานที่ตามหลักเกณฑ์ GMP ที่เกี่ยวข้อง หากสถานที่หรือเอกสารมีประเด็นที่ต้องแก้ไข ผู้ประกอบการต้องดำเนินการปรับปรุงให้เรียบร้อยตามข้อสังเกต และเมื่อผ่านการประเมินและได้รับอนุญาตสถานที่ผลิตแล้ว จึงเข้าสู่ขั้นตอนการขอเลขสารบบอาหารของน้ำพริก

ขั้นตอนที่ 4 จัดประเภทน้ำพริก

ก่อนกรอกคำขอผลิตภัณฑ์ ต้องพิจารณาก่อนว่าน้ำพริกสูตรนั้นจัดอยู่ในอาหารประเภทใด โดยข้อมูลที่มีผลต่อการจัดประเภท เช่น

• ส่วนประกอบ
• มีเนื้อสัตว์หรือผลิตภัณฑ์จากสัตว์หรือไม่
• ปริมาณความชื้น
• ค่า Aw
• ค่า pH
• กรรมวิธีการให้ความร้อน
• ลักษณะภาชนะ
• การปิดผนึก
• วิธีการเก็บรักษา
• พร้อมรับประทานหรือยังต้องนำไปปรุงต่อ

การจัดประเภทผิดอาจทำให้เลือกคำขอผิด ใช้เอกสารไม่ครบ หรือกำหนดข้อมูลฉลากไม่ตรงกับกฎหมายที่ใช้บังคับ

ขั้นตอนที่ 5 เตรียมสูตรและกรรมวิธีผลิต

สูตรน้ำพริกต้องระบุส่วนประกอบให้ชัดเจน โดยควรแสดงวัตถุดิบและสัดส่วนให้สามารถตรวจสอบได้ ตัวอย่างข้อมูล เช่น

• พริก
• กระเทียม
• หอมแดง
• น้ำตาล
• เกลือ
• น้ำมัน
• กะปิ
• ปลา
• กุ้ง
• เครื่องเทศ
• วัตถุเจือปนอาหารที่ใช้

รวมถึงต้องตรวจสอบว่า วัตถุเจือปนอาหาร ที่ใช้ได้รับอนุญาตให้ใช้ในอาหารประเภทนั้นหรือไม่ และปริมาณที่ใช้เป็นไปตามข้อกำหนดหรือไม่

ส่วนกรรมวิธีผลิตควรอธิบายตามกระบวนการจริง เช่น

รับวัตถุดิบ → คัดเลือก → ล้าง → เตรียมวัตถุดิบ → บด/สับ → คั่วหรือทอด → ผสม → ให้ความร้อน → บรรจุ → ปิดฝา → ทำให้เย็น → ติดฉลาก → จัดเก็บ

ขั้นตอนที่ 6 เตรียมฉลากน้ำพริก

ก่อนยื่นคำขอควรเตรียมข้อมูลบนฉลากให้สอดคล้องกับสูตรและรายละเอียดที่ยื่นต่อ อย. โดยข้อมูลบนฉลาก เช่น

• ชื่ออาหาร
• เลขสารบบอาหาร
• ชื่อและที่ตั้งผู้ผลิต
• ปริมาณสุทธิ
• ส่วนประกอบสำคัญ
• ข้อมูลวัตถุเจือปนอาหารตามที่กฎหมายกำหนด
• ข้อมูลสำหรับผู้แพ้อาหาร หากมี
• วันผลิต/วันหมดอายุ หรือควรบริโภคก่อน ตามหลักเกณฑ์
• วิธีเก็บรักษา
• คำเตือนหรือข้อความอื่นที่กฎหมายกำหนด หากมี

ข้อมูลบนฉลากต้องตรงกับข้อมูลผลิตภัณฑ์จริง โดยเฉพาะ ชื่ออาหาร สูตรส่วนประกอบ และข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ ตัวอย่างเช่น น้ำพริกที่มี กุ้ง ปลา ถั่วเหลือง หรือส่วนประกอบอื่นที่เป็นสารก่อภูมิแพ้ ต้องตรวจสอบข้อกำหนดการแสดงข้อมูลบนฉลากให้ครบถ้วน

ขั้นตอนที่ 7 ยื่นขอเลขสารบบอาหารผ่าน e-Submission

เมื่อข้อมูลพร้อมแล้ว จึงยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission โดยดำเนินการตามประเภทคำขอที่ผลิตภัณฑ์เข้าข่าย ได้แก่

1. เข้าระบบด้วยบัญชีที่ได้รับสิทธิ์
2. เลือกสถานที่ผลิต
3. เลือกประเภทอาหาร
4. กรอกรายละเอียดผลิตภัณฑ์
5. ดาวน์โหลดแบบคำขอที่ระบบกำหนด หากมี
6. จัดเตรียมและลงนามเอกสาร
7. อัปโหลดเอกสารกลับเข้าสู่ระบบ
8. ส่งคำขอ
9. ตรวจสอบสถานะคำขอ
10. ชำระค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายตามที่ระบบออกคำสั่งชำระ
11. รอการตรวจสอบและพิจารณา
12. แก้ไขข้อมูลเพิ่มเติม หากเจ้าหน้าที่ร้องขอ
13. เมื่อได้รับอนุมัติ ดาวน์โหลดเอกสารหรือผลการอนุญาตจากระบบ

หลังจากได้รับเลขสารบบอาหารแล้วจึงนำเลขดังกล่าวไปจัดทำฉลากจริงให้ถูกต้องก่อนวางจำหน่าย

เอกสารที่ใช้ขอ อย. น้ำพริก มีอะไรบ้าง

เอกสารจะแตกต่างกันตามรูปแบบผู้ประกอบการ สถานที่ผลิต และประเภทผลิตภัณฑ์ แต่สามารถแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม

1. เอกสารเกี่ยวกับผู้ประกอบการ

• สำเนาบัตรประชาชน
• เอกสารทะเบียนบ้าน ตามกรณี
• หนังสือรับรองนิติบุคคล กรณีบริษัทหรือห้างหุ้นส่วน
• เอกสารของผู้มีอำนาจลงนาม
• หนังสือมอบอำนาจ หากมอบหมายให้บุคคลอื่นดำเนินการ
• เอกสารประกอบการเปิดสิทธิ์ระบบ e-Submission

ควรตรวจสอบชื่อ ที่อยู่ และข้อมูลนิติบุคคลในเอกสารแต่ละฉบับให้ตรงกัน

2. เอกสารเกี่ยวกับสถานที่ผลิตน้ำพริก

• เอกสารแสดงสิทธิ์การใช้สถานที่
• แผนที่ตั้งสถานที่ผลิต
• แผนผังบริเวณสถานที่
• แปลนภายในอาคาร
• การแบ่งพื้นที่ผลิต
• ตำแหน่งเครื่องมือและเครื่องจักร
• รายการเครื่องจักรและกำลังแรงม้า
• จำนวนคนงาน
• รายละเอียดกระบวนการผลิต
• ระบบน้ำที่ใช้ในการผลิต
• ระบบระบายน้ำและกำจัดของเสีย
• ข้อมูลการจัดเก็บวัตถุดิบและสินค้าสำเร็จรูป
• เอกสารอื่นตามที่เจ้าหน้าที่หรือประเภทสถานที่กำหนด

สถานที่จริงควรตรงกับแปลนและข้อมูลที่ยื่น เพราะเป็นข้อมูลสำคัญในการตรวจประเมิน GMP

3. เอกสารเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์น้ำพริก

• ชื่อผลิตภัณฑ์
• ประเภทอาหาร
• สูตรส่วนประกอบ
• ปริมาณหรือร้อยละของส่วนประกอบ
• รายละเอียดวัตถุดิบ
• วัตถุเจือปนอาหารที่ใช้
• กรรมวิธีการผลิต
• รายละเอียดภาชนะบรรจุ
• ขนาดบรรจุ
• วิธีเก็บรักษา
• อายุผลิตภัณฑ์
• ข้อมูลฉลาก
• ผลวิเคราะห์หรือเอกสารทางวิชาการตามกรณี
• ค่า pH หรือ Aw หากจำเป็นต่อการจัดประเภทหรือควบคุมกระบวนการ
• เอกสารอื่นตามประเภทอาหารที่ผลิตภัณฑ์เข้าข่าย

ข้อควรระวัง: น้ำพริกแต่ละสูตรอาจใช้เอกสารไม่เท่ากัน โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ที่มีเนื้อสัตว์ มีกรรมวิธีฆ่าเชื้อ หรือเข้าข่ายอาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท

ค่าใช้จ่ายในการขอ อย. น้ำพริก เท่าไหร่

ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการขอ อย. น้ำพริกไม่ควรมองเฉพาะค่าธรรมเนียมของผลิตภัณฑ์ เพราะหากผู้ประกอบการ ตั้งโรงงานหรือสถานที่ผลิตใหม่เอง จะมีค่าใช้จ่ายตั้งแต่ขั้นตอนเตรียมสถานที่ไปจนถึงการยื่นผลิตภัณฑ์ โดยสามารถแบ่งได้เป็น

ดังนั้น ค่าใช้จ่ายรวมของการขอ อย. น้ำพริกแต่ละรายอาจไม่เท่ากัน โดยผู้ที่มีสถานที่ผลิตที่ได้รับอนุญาตอยู่แล้วจะมีขั้นตอนและต้นทุนแตกต่างจากผู้ที่ต้องเริ่มขออนุญาตสถานที่ผลิตใหม่ทั้งหมด

เช่นเดียวกับกรณีจ้างโรงงาน OEM ที่มีใบอนุญาตและมาตรฐานการผลิตเรียบร้อยแล้ว ผู้ประกอบการอาจไม่ต้องลงทุนจัดทำสถานที่ผลิตเอง แต่ยังมีค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการพัฒนาสูตร การผลิต การตรวจวิเคราะห์ ฉลาก และการยื่นผลิตภัณฑ์ตามเงื่อนไขของโรงงาน

จ้างโรงงาน OEM ผลิตน้ำพริก ต้องขอ อย. เองไหม

สำหรับเจ้าของแบรนด์ที่ไม่มีโรงงานผลิตน้ำพริกเอง อีกทางเลือกหนึ่งคือการ จ้างโรงงาน OEM ผลิตน้ำพริก กรณีนี้สถานที่ผลิตที่ใช้ยื่นจะเป็นโรงงานที่รับผลิต ซึ่งโรงงานควรมีใบอนุญาตสถานที่ผลิตอาหารและผ่านมาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนดสำหรับอาหารประเภทนั้น แต่ไม่ได้หมายความว่าสามารถนำเลข อย. ของสินค้ารายอื่นในโรงงานมาใช้กับแบรนด์ใหม่ได้ทันที ต้องตรวจสอบรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ เช่น

• สูตรเดียวกันหรือไม่
• ชื่ออาหาร
• ผู้รับอนุญาต
• ผู้ผลิต
• ลักษณะผลิตภัณฑ์
• ประเภทอาหาร
• รายละเอียดการยื่นเลขสารบบอาหาร

ก่อนผลิตสินค้า เจ้าของแบรนด์จึงควรตกลงกับโรงงานให้ชัดเจนว่า ใครเป็นผู้ดำเนินการขอเลขสารบบอาหาร ใครเป็นผู้ถือเลข และชื่อใดจะแสดงบนฉลาก

ทำน้ำพริกที่บ้านขายออนไลน์ ต้องขอ อย. ไหม

ทำน้ำพริกที่บ้านขายออนไลน์ หากเป็นน้ำพริกพร้อมบริโภคที่บรรจุใส่กระปุก ขวด หรือภาชนะเพื่อจำหน่ายแก่ผู้บริโภค โดยทั่วไปต้องขอเลขสารบบอาหาร หรือเลข อย. แม้จะผลิตในครัวที่บ้านและขายผ่าน Facebook, TikTok, LINE หรือแพลตฟอร์มออนไลน์ก็ตาม เพราะช่องทางการขายไม่ได้เป็นเงื่อนไขที่ทำให้ได้รับยกเว้นจากกฎหมายอาหาร โดย อย. ระบุว่าอาหารพร้อมบริโภคที่ผลิตและบรรจุในภาชนะเพื่อจำหน่ายแก่ผู้บริโภคต้องขอเลขสารบบอาหาร และสถานที่ผลิตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ GMP 420 ที่เกี่ยวข้องด้วย

การขอ อย. น้ำพริกให้ถูกต้องตั้งแต่ต้น จึงต้องดูมากกว่าแค่การยื่นขอเลขสารบบอาหาร แต่ควรตรวจสอบให้ครบทั้งประเภทอาหาร สูตรส่วนประกอบ กรรมวิธีการผลิต สถานที่ผลิต และฉลาก เพื่อให้สอดคล้องกับข้อกำหนดของ อย. และลดปัญหาการแก้ไขเอกสารภายหลัง หากผู้ประกอบการไม่แน่ใจว่าน้ำพริกของตนเองเข้าข่ายอาหารประเภทใด ต้องเตรียมเอกสารอะไร หรือควรเริ่มดำเนินการจากขั้นตอนไหน Livilution บริการรับจด อย. อาหาร พร้อมช่วยตรวจสอบและให้คำปรึกษาตั้งแต่ขั้นตอนเตรียมเอกสารจนถึงยื่นขอเลข อย. เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult ปรึกษาฟรี

The post ขั้นตอนการขอ อย. น้ำพริก ใช้เอกสารอะไร ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ appeared first on Livilution Consult.

สรุปแบบสั้นๆ

• น้ำมะพร้าวและมะพร้าวผลอ่อนถูกกำหนดให้เป็น สินค้าควบคุม ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2569
• ผู้ผลิตเครื่องดื่มจากน้ำมะพร้าวที่ได้รับอนุญาตจาก อย. หากมีปริมาณรับซื้อถึงเกณฑ์ที่กำหนด จะต้องแจ้งข้อมูลต่อกรมการค้าภายใน
• หากรับซื้อ น้ำมะพร้าวตั้งแต่ 4 ตัน/วัน หรือ 120 ตัน/เดือน ต้องแจ้งข้อมูล
• หากรับซื้อ มะพร้าวผลอ่อนตั้งแต่ 10,000 ลูก/วัน หรือ 300,000 ลูก/เดือน ต้องแจ้งข้อมูล
• ข้อมูลที่ต้องแจ้ง ได้แก่ ราคารับซื้อ ราคาจำหน่าย ปริมาณรับซื้อ ปริมาณจำหน่าย ปริมาณการใช้ ปริมาณคงเหลือ และสถานที่เก็บสินค้า
• ต้องจัดทำบัญชีสินค้าเป็นรายวัน และแจ้งข้อมูล ภายในวันที่ 5 ของเดือนถัดไป
• หากเพิ่งมีปริมาณรับซื้อถึงเกณฑ์ ต้องแจ้งข้อมูล ภายใน 15 วันนับจากวันที่เข้าเกณฑ์
• หากเปลี่ยนสถานที่เก็บสินค้า ต้องแจ้งการเปลี่ยนแปลง ภายใน 7 วัน

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• ผลิตน้ำมะพร้าวขาย ทำไมต้องขอ อย.
• ขั้นตอนขอ อย. น้ำมะพร้าว ต้องทำอย่างไร
• มะพร้าวผลอ่อนและผลิตภัณฑ์ถูกกำหนดเป็นสินค้าควบคุม
• ผู้ผลิตน้ำมะพร้าวแบบไหน ต้องแจ้งข้อมูล
• ผลิตน้ำมะพร้าว ต้องแจ้งข้อมูลอะไรบ้าง
• ต้องรายงานข้อมูลเมื่อไหร่
• แจ้งข้อมูลน้ำมะพร้าวได้ที่ไหน
• ผลิตน้ำมะพร้าวขาย ต้องเตรียมตัวอย่างไร
• ถ้าไม่แจ้งข้อมูล มีโทษหรือไม่

ผลิตน้ำมะพร้าวขาย ทำไมต้องขอ อย. 

น้ำมะพร้าวที่ผ่านกระบวนการผลิตและบรรจุในภาชนะเพื่อจำหน่ายเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร ผู้ประกอบการจึงต้องดำเนินการด้านการอนุญาตอาหารกับ อย. ให้ถูกต้องก่อนวางจำหน่าย โดยต้องพิจารณาทั้ง สถานที่ผลิต กระบวนการผลิต สูตรผลิตภัณฑ์ คุณภาพมาตรฐาน ฉลาก และการขอเลขสารบบอาหาร ตามประเภทของผลิตภัณฑ์

สำหรับผู้ที่ผลิตเอง จะต้องมีสถานที่ผลิตอาหารที่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด ส่วนผู้ประกอบการที่จ้างโรงงาน OEM ผลิต ควรตรวจสอบว่าโรงงานมีใบอนุญาตและมาตรฐานการผลิตที่รองรับผลิตภัณฑ์นั้น ก่อนดำเนินการยื่นขอเลขสารบบอาหารในชื่อผู้ที่เกี่ยวข้องตามรูปแบบธุรกิจ

ทั้งนี้ รายละเอียดและประเภทการยื่นกับ อย. อาจแตกต่างกันตามลักษณะของผลิตภัณฑ์ เช่น น้ำมะพร้าว 100% น้ำมะพร้าวที่มีการเติมน้ำตาล หรือเครื่องดื่มที่มีน้ำมะพร้าวเป็นส่วนประกอบ จึงควรตรวจสอบสูตรและประเภทอาหารก่อนยื่นคำขอ

ขั้นตอนขอ อย. น้ำมะพร้าว ต้องทำอย่างไร

การผลิตน้ำมะพร้าวบรรจุขวดหรือบรรจุภาชนะเพื่อจำหน่าย สามารถเตรียมดำเนินการโดยแบ่งเป็นขั้นตอนสำคัญ ได้แก่

1. ตรวจสอบประเภทของผลิตภัณฑ์ ว่าน้ำมะพร้าวที่ต้องการจำหน่ายจัดอยู่ในอาหารประเภทใดตามหลักเกณฑ์ของ อย.
2. ขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร หรือเลือกใช้โรงงาน OEM ที่มีใบอนุญาตและมาตรฐานการผลิตที่ถูกต้อง
3. จัดเตรียมรายละเอียดผลิตภัณฑ์ เช่น สูตร ส่วนประกอบ กรรมวิธีการผลิต ภาชนะบรรจุ และรายละเอียดฉลาก
4. ยื่นขอเลขสารบบอาหาร (เลข อย.) ตามประเภทและหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
5. จัดทำฉลากสินค้าให้ถูกต้อง ก่อนนำผลิตภัณฑ์ออกวางจำหน่าย

หากมีหลายสูตร เช่น น้ำมะพร้าว 100% น้ำมะพร้าวผสมเนื้อมะพร้าว หรือน้ำมะพร้าวปรุงแต่ง ควรตรวจสอบแต่ละสูตรแยกกัน เนื่องจากรายละเอียดส่วนประกอบอาจส่งผลต่อการจัดประเภทและข้อกำหนดในการยื่นขอ อย.

มะพร้าวผลอ่อนและผลิตภัณฑ์ถูกกำหนดเป็นสินค้าควบคุม

นอกจากเรื่องการขอ อย. แล้ว ปัจจุบัน มะพร้าวผลอ่อนและผลิตภัณฑ์ถูกกำหนดเป็นสินค้าควบคุม ตามประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ฉบับที่ 6 พ.ศ. 2569 และมีประกาศกำหนดมาตรการให้ผู้ประกอบการบางกลุ่มต้องแจ้งข้อมูลต่อกรมการค้าภายใน โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2569 เป็นต้นไป สำหรับ ผู้ผลิตเครื่องดื่มจากน้ำมะพร้าวที่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา หากมีปริมาณการรับซื้อน้ำมะพร้าวถึงเกณฑ์ที่กำหนด จะต้องดำเนินการแจ้งข้อมูล แม้ว่าจะรับซื้อมาเพื่อผลิตเป็นเครื่องดื่มก็ตาม

ผู้ผลิตน้ำมะพร้าวแบบไหน ต้องแจ้งข้อมูล

ไม่ได้หมายความว่าผู้ผลิตน้ำมะพร้าวทุกรายจะต้องรายงาน แต่ประกาศกำหนดเกณฑ์ตามปริมาณการรับซื้อ ดังนี้

ดังนั้น โรงงานหรือผู้ผลิตเครื่องดื่มน้ำมะพร้าวที่ได้รับอนุญาตจาก อย. และมีปริมาณการรับซื้อถึงเกณฑ์ดังกล่าว จะเข้าข่ายต้องดำเนินการตามมาตรการนี้

ตัวอย่างเช่น หากโรงงานรับซื้อน้ำมะพร้าวจากผู้จำหน่ายประมาณ 5 ตันต่อวัน เพื่อนำมาผลิตเป็นน้ำมะพร้าวบรรจุขวด โรงงานจะเข้าเกณฑ์ตั้งแต่ 4 ตันต่อวัน จึงต้องจัดทำบัญชีและแจ้งข้อมูลตามที่ประกาศกำหนด

ผลิตน้ำมะพร้าว ต้องแจ้งข้อมูลอะไรบ้าง

ผู้ประกอบการที่เข้าเกณฑ์ต้องจัดทำบัญชีสินค้าเป็น รายวัน โดยข้อมูลสำคัญที่ต้องจัดเก็บและแจ้ง ได้แก่

• ราคารับซื้อ
• ราคาจำหน่าย
• ปริมาณรับซื้อ
• ปริมาณจำหน่าย
• ปริมาณการใช้
• ปริมาณคงเหลือ
• สถานที่เก็บสินค้า

บัญชีดังกล่าวต้องลงรายการตั้งแต่วันที่มีการซื้อหรือจำหน่ายในแต่ละครั้ง และต้องเก็บบัญชีพร้อมหลักฐานการได้มาและการจำหน่ายไว้ ณ สถานที่เก็บสินค้า เพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถตรวจสอบได้

หากมีการ เปลี่ยนแปลงสถานที่เก็บสินค้า ผู้ประกอบการต้องแจ้งการเปลี่ยนแปลงให้ทราบ ภายใน 7 วันนับแต่วันที่มีการเปลี่ยนแปลง

ต้องรายงานข้อมูลน้ำมะพร้าวเมื่อไหร่

ประกาศแบ่งการแจ้งข้อมูลออกเป็น 2 กรณี

รายงานข้อมูลประจำเดือน

ผู้ประกอบการที่เข้าเกณฑ์ต้องแจ้งข้อมูล ภายในวันที่ 5 ของเดือนถัดไป เพื่อรายงานข้อมูลของเดือนที่ผ่านมา ตัวอย่างเช่น ข้อมูลการรับซื้อ การจำหน่าย การใช้ และสินค้าคงเหลือของเดือนกรกฎาคม จะต้องดำเนินการแจ้งภายในวันที่ 5 สิงหาคม

รายงานข้อมูลกรณีเริ่มเข้าเกณฑ์ภายหลัง

หากเดิมผู้ประกอบการมีปริมาณการรับซื้อไม่ถึงเกณฑ์ แต่ภายหลังปริมาณเพิ่มขึ้นจนเข้าเกณฑ์ จะต้องดำเนินการแจ้ง ภายใน 15 วันหลังจากวันที่เริ่มเข้าเกณฑ์

แจ้งข้อมูลน้ำมะพร้าวได้ที่ไหน

การแจ้งข้อมูลสามารถดำเนินการได้หลายช่องทาง ได้แก่ ยื่นด้วยตนเอง ส่งทางไปรษณีย์ โทรสาร หรือจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (Email) รวมถึงช่องทางข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด ซึ่งสำหรับสถานที่แจ้ง แบ่งตามภูมิลำเนาของผู้ประกอบการ ได้แก่

• กรุงเทพมหานครและนนทบุรี แจ้งต่อสำนักงานคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์
• จังหวัดอื่นๆ แจ้งต่อสำนักงานพาณิชย์จังหวัดแห่งท้องที่นั้น

หลักเกณฑ์การแจ้งข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์อ้างอิงตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการแจ้งทางข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2551

ผลิตน้ำมะพร้าวขาย ต้องเตรียมตัวอย่างไร

สำหรับผู้ประกอบการที่กำลังเริ่มธุรกิจน้ำมะพร้าวบรรจุขวดหรือเครื่องดื่มจากน้ำมะพร้าว ควรแยกการเตรียมความพร้อมออกเป็น 2 ส่วน คือ เรื่อง อย. และ เรื่องการแจ้งข้อมูลสินค้าควบคุม

ในด้าน อย. ควรตรวจสอบประเภทอาหาร สูตรผลิตภัณฑ์ สถานที่ผลิต กระบวนการผลิต ฉลาก และการขอเลขสารบบอาหารให้ครบถ้วนก่อนจำหน่าย ขณะเดียวกัน หากธุรกิจมีการรับซื้อมะพร้าวผลอ่อนหรือน้ำมะพร้าวในปริมาณสูง ควรตรวจสอบว่าเข้าเกณฑ์ 10,000 ลูก/วัน หรือ 300,000 ลูก/เดือน สำหรับมะพร้าวผลอ่อน และ 4 ตัน/วัน หรือ 120 ตัน/เดือน สำหรับน้ำมะพร้าว หรือไม่ เพราะหากถึงเกณฑ์จะมีหน้าที่จัดทำบัญชีและรายงานข้อมูลเพิ่มเติมตามประกาศ

การเตรียมระบบเก็บข้อมูลการซื้อ การขาย การใช้ สินค้าคงเหลือ และสถานที่จัดเก็บตั้งแต่ต้น จะช่วยให้ผู้ประกอบการสามารถรายงานข้อมูลได้ครบถ้วนตามกำหนด และลดความเสี่ยงจากการดำเนินการไม่เป็นไปตามกฎหมาย

ไม่แจ้งข้อมูลน้ำมะพร้าว มีโทษหรือไม่

ผู้ประกอบการที่อยู่ในเกณฑ์แต่ไม่ปฏิบัติตามประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ มีโทษตามกฎหมาย ดังนั้น นอกจากการขอ อย. ให้ผลิตภัณฑ์พร้อมจำหน่ายแล้ว ผู้ผลิตน้ำมะพร้าวควรตรวจสอบหน้าที่ด้านการรายงานข้อมูลควบคู่กัน โดยเฉพาะโรงงานที่มีปริมาณการรับซื้อวัตถุดิบสูง

หากกำลังวางแผนผลิตน้ำมะพร้าวเพื่อจำหน่าย การเตรียมเรื่องสถานที่ผลิต ผลิตภัณฑ์ ฉลาก และเอกสารสำหรับยื่นขอ อย. ให้ถูกต้องตั้งแต่ต้น จะช่วยให้ขั้นตอนดำเนินการเป็นไปอย่างราบรื่น พร้อมลดปัญหาจากเอกสารหรือรายละเอียดผลิตภัณฑ์ที่ไม่ครบถ้วน Livilution บริการรับจด อย. พร้อมให้คำปรึกษา ตั้งแต่ตรวจสอบประเภทผลิตภัณฑ์ เตรียมเอกสาร ไปจนถึงดำเนินการยื่นขออนุญาต สนใจสามารถ กรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรี

The post อัปเดต! ผลิตน้ำมะพร้าวขาย ขอ อย. อย่างไร ต้องแจ้งข้อมูลอะไรบ้าง appeared first on Livilution Consult.

สรุปแบบสั้นๆ

• ประกาศฯ ฉบับที่ 470 พ.ศ. 2569 กำหนดคุณภาพและมาตรฐานสำหรับนมแพะ นมแพะคืนรูป นมแพะปรุงแต่ง และนมแพะคืนรูปปรุงแต่ง โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 5 สิงหาคม 2569
• นมแพะชนิดเหลวต้องผ่านการฆ่าเชื้อ เช่น พาสเจอร์ไรส์ สเตอริไลส์ หรือ UHT และต้องผ่านเกณฑ์ด้านส่วนประกอบและจุลินทรีย์ตามที่กำหนด
• นมแพะต้องมีเนื้อนมไม่รวมมันเนย ≥ 7.5% และโปรตีนนม ≥ 2.8% ส่วนนมแพะปรุงแต่งต้องมี ≥ 7% และ ≥ 2.6% ตามลำดับ
• นมแพะจะต้องมีการควบคุมความปลอดภัย ตั้งแต่ E. coli และจำนวนแบคทีเรีย รวมถึงสารปนเปื้อน จุลินทรีย์ก่อโรค ยาสัตว์ตกค้าง สารพิษตกค้าง และวัตถุเจือปนอาหาร
• ภาชนะบรรจุนมแพะต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามกฎหมาย และมีกรรมวิธีผลิตที่เหมาะกับอุณหภูมิหรือกระบวนการฆ่าเชื้อ
• ฉลากต้องระบุประเภทผลิตภัณฑ์ให้ชัดเจน เช่น “นมแพะ” หรือ “นมแพะปรุงแต่ง” และผลิตภัณฑ์ชนิดเหลวต้องระบุกรรมวิธีฆ่าเชื้อ เช่น “พาสเจอร์ไรส์” “สเตอริไลส์” หรือ “ยู เอช ที”
• ผู้ผลิตและผู้นำเข้ารายเดิมมีเวลาปรับตัว 2 ปี นับจากวันที่ประกาศมีผลบังคับใช้ ส่วนผู้ประกอบการที่ต้องการขอ อย. นมแพะ ควรตรวจสอบสูตร กระบวนการผลิต มาตรฐาน ภาชนะบรรจุ และฉลากให้ครบก่อนยื่นคำขอ

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• ประกาศฯ ฉบับที่ 470 พ.ศ. 2569 คืออะไร?
• นิยามของนมแพะและนมแพะปรุงแต่งตามประกาศ
• นมแพะต้องผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้อแบบใด
• คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะ
• คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะชนิดผง
• คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะปรุงแต่ง
• คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะปรุงแต่งชนิดแห้ง
• สารปนเปื้อนและจุลินทรีย์ในนมแพะต้องควบคุมอย่างไร
• ภาชนะบรรจุนมแพะต้องเป็นแบบไหน
• ฉลากนมแพะต้องแสดงข้อความอะไรบ้าง
• ผู้ประกอบการนมแพะรายเก่าต้องทำอย่างไร
• ต้องการขอ อย. นมแพะ ควรเตรียมตัวอย่างไร

ประกาศฯ ฉบับที่ 470 พ.ศ. 2569 คืออะไร

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 470) พ.ศ. 2569 คือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 เรื่อง นมแพะและนมแพะปรุงแต่ง เพื่อกำหนดคุณภาพหรือมาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับการผลิตและการจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมแพงและนมแพะปรุงแต่งสำหรับการบริโภค รวมถึงการแสดงฉลากให้ผู้บริโภคได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง ทั้งนี้เป็นกฎหมายด้านอาหารที่ประกาศและมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม 2569 เป็นต้นไป และควบคุมดูแลโดย ⁠กองอาหาร สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.)

นิยามของนมแพะและนมแพะปรุงแต่งตามประกาศ

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 470) พ.ศ. 2569 กำหนดนิยามของผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับนมแพะไว้หลายประเภท ดังนี้

• นมแพะ คือผลิตภัณฑ์ที่ได้จากน้ำนมแพะที่ผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้อ และอาจมีการแยกหรือเติมมันเนย หรือปรับปริมาณเนื้อนมด้วยนมแพะผง
• นมแพะคืนรูป คือ ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการนำนมแพะผงมาคืนรูป เพื่อให้มีคุณภาพหรือมาตรฐานเทียบเท่านมแพะ
• นมแพะปรุงแต่ง คือ ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากน้ำนมแพะ ผ่านกรรมวิธีการผลิตและปรุงแต่ง โดยสามารถเติมกลิ่น รส หรือวัตถุอื่นที่ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพได้
• นมแพะคืนรูปปรุงแต่ง คือ ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการนำนมแพะผงมาคืนรูปและปรุงแต่ง เพื่อให้มีคุณภาพหรือมาตรฐานเทียบเท่านมแพะปรุงแต่ง

นมแพะต้องผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้อแบบใด

นมแพะและนมแพะปรุงแต่งชนิดเหลวต้องผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้ออย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อควบคุมความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ โดยประกาศกำหนดกรรมวิธี ได้แก่

1. พาสเจอร์ไรส์ (Pasteurization)

สินค้านมแพะที่ผ่านการพาสเจอร์ไรศ์จะต้องฆ่าเชื้อด้วยความร้อนเพื่อลดปริมาณจุลินทรีย์ให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัยต่อผู้บริโภค โดยเข้าข่ายการกำหนดอุณหภูมิข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้

• อุณหภูมิไม่น้อยกว่า 63 องศาเซลเซียส เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 30 นาที แล้วทำให้เย็นลงทันที ที่ 5 องศาเซลเซียส หรือต่ำกว่า
• อุณหภูมิไม่น้อยกว่า 72 องศาเซลเซียส เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 15 วินาที แล้วทำให้เย็นลงทันที ที่ 5 องศาเซลเซียส หรือต่ำกว่า

2. สเตอริไลส์ (Sterilization)

สินค้านมแพะที่ผ่านการสเตอริไลส์เป็นกรรมวิธีฆ่าเชื้อในนมแพะหลังจากบรรจุในภาชนะที่ปิดสนิทด้วยความร้อน โดยต้องให้ผลิตภัณฑ์อยู่ในระดับ Commercial Sterilization และผ่านกรรมวิธีที่ทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน

3. ยูเอชที (UHT)

สินค้านมแพะที่ผ่านการฆ่าเชื้อแบบ UHT คือใช้ระบบการผลิตและการบรรจุแบบปลอดเชื้อ หรือ Aseptic Processing and Aseptic Packaging Systems และผ่านกรรมวิธีที่ทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน

นอกจากนี้ ยังสามารถใช้กรรมวิธีฆ่าเชื้ออื่นที่มีมาตรฐานเทียบเท่ากับกรรมวิธีข้างต้นได้ตามที่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา

คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะ

นมแพะที่ถูกจำหน่ายต้องมีคุณภาพหรือมาตรฐานตามที่ประกาศกำหนด ดังนี้

• มีกลิ่นรสตามลักษณะเฉพาะของน้ำนมแพะ
• ปราศจากสิ่งแปลกปลอมและการปลอมปน
• ไม่มีน้ำนมเหลืองเจือปน
• มีลักษณะเหลวเป็นเนื้อเดียวกัน
• มีเนื้อนมไม่รวมมันเนย ไม่น้อยกว่า 7.5% ของน้ำหนัก
• มีโปรตีนในนมไม่น้อยกว่า 2.8% ของน้ำหนัก
• ตรวจไม่พบแบคทีเรีย E. coli (Escherichia coli) ใน 0.1 มิลลิลิตร
• นมแพะพาสเจอร์ไรส์ ตรวจพบแบคทีเรียได้ไม่เกิน 50,000 ใน 1 มิลลิลิตร
• นมแพะสเตอริไลส์และนมแพะยูเอชที ต้องตรวจไม่พบแบคทีเรียใน 0.1 มิลลิลิตร

คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะชนิดผง

สำหรับ นมแพะผง ประกาศกำหนดคุณภาพหรือมาตรฐานไว้ ดังนี้

• มีกลิ่นรสตามลักษณะเฉพาะของนมแพะ
• ปราศจากสิ่งแปลกปลอมและการปลอมปน
• มีลักษณะเป็นผงและไม่เกาะเป็นก้อน
• มีความชื้นไม่เกิน 5% ของน้ำหนัก
• มีโปรตีนนมในเนื้อนมไม่รวมมันเนยไม่น้อยกว่า 34% ของน้ำหนัก
• ตรวจไม่พบแบคทีเรีย E. coli (Escherichia coli) ใน 0.1 กรัม
• ตรวจพบแบคทีเรียได้ไม่เกิน 50,000 ใน 1 กรัม

คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะปรุงแต่ง

นมแพะปรุงแต่งต้องมีคุณภาพหรือมาตรฐานที่เป็นไปตามเกณฑ์ดังนี้

• มีกลิ่นรสตามลักษณะเฉพาะของนมแพะปรุงแต่งชนิดนั้น
• ปราศจากสิ่งแปลกปลอมและการปลอมปน
• ไม่มีน้ำนมเหลืองเจือปน
• มีเนื้อนมไม่น้อยกว่า 7% ของน้ำหนัก
• มีโปรตีนนมไม่น้อยกว่า 2.6% ของน้ำหนัก
• ตรวจไม่พบแบคทีเรีย E. coli (Escherichia coli) ใน 0.1 มิลลิลิตร
• นมแพะปรุงแต่งพาสเจอร์ไรส์ ตรวจพบแบคทีเรียได้ไม่เกิน 50,000 ใน 1 มิลลิลิตร
• นมแพะปรุงแต่งสเตอริไลส์และยูเอชที ต้องตรวจไม่พบแบคทีเรียใน 0.1 มิลลิลิตร

คุณภาพหรือมาตรฐานของนมแพะปรุงแต่งชนิดแห้ง

สำหรับ นมแพะปรุงแต่งชนิดแห้ง ต้องมีคุณภาพหรือมาตรฐาน ดังนี้

• มีกลิ่นรสตามลักษณะเฉพาะของนมแพะปรุงแต่งชนิดนั้น
• ปราศจากสิ่งแปลกปลอมและการปลอมปน
• มีลักษณะเป็นผง ไม่เกาะเป็นก้อน
• มีความชื้นไม่เกิน 5% ของน้ำหนัก
• เมื่ออยู่ในสภาพพร้อมบริโภคตามวิธีละลายที่ระบุบนฉลาก ต้องมีเนื้อนมไม่รวมมันเนยไม่น้อยกว่า 7% ของน้ำหนัก
• เมื่ออยู่ในสภาพพร้อมบริโภคตามวิธีละลายที่ระบุบนฉลาก ต้องมีโปรตีนนมไม่น้อยกว่า 2.6% ของน้ำหนัก
• ตรวจไม่พบแบคทีเรีย E. coli (Escherichia coli) ใน 0.1 กรัม
• ตรวจพบแบคทีเรียได้ไม่เกิน 100,000 ใน 1 กรัม

สารปนเปื้อนและจุลินทรีย์ในนมแพะต้องควบคุมอย่างไร

นอกจากคุณภาพและองค์ประกอบของนมแล้ว นมแพะและนมแพะปรุงแต่ง ยังต้องควบคุมสารปนเปื้อน จุลินทรีย์ ยาสัตว์ตกค้าง สารพิษตกค้าง และวัตถุเจือปนอาหาร โดยต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง ดังนี้

• สารปนเปื้อน ต้องไม่เกินค่าปริมาณสูงสุด (Maximum Level: ML) ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยมาตรฐานอาหารที่มีสารปนเปื้อน โดยสารที่เกี่ยวข้องกับน้ำนมโดยตรง เช่น อะฟลาทอกซิน M1 (Aflatoxin M1) กำหนดใน “น้ำนม” ไม่เกิน 0.5 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัม ส่วนสารปนเปื้อนอื่นต้องพิจารณาตามประเภทอาหารและวัตถุดิบเป็นรายกรณี หากไม่มีค่าเฉพาะ กฎหมายมีหลักเกณฑ์สำหรับการพิจารณาค่า ML ของอาหารอื่น เช่น ตะกั่ว ปรอท สารหนู และดีบุกด้วย
• จุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดโรค นอกจากเกณฑ์ E. coli และจำนวนแบคทีเรียที่กำหนดไว้โดยตรงในประกาศฯ ฉบับที่ 470 แล้ว ยังต้องเป็นไปตามประกาศฯ ฉบับที่ 416 พ.ศ. 2563 โดยผลิตภัณฑ์นมอาจต้องพิจารณาเชื้อสำคัญ เช่น Salmonella spp., Staphylococcus aureus, Bacillus cereus และ Listeria monocytogenes ตามชนิดผลิตภัณฑ์และกรรมวิธีผลิต เช่น ผลิตภัณฑ์พาสเจอร์ไรส์มีรายการเชื้อที่ต้องควบคุมแตกต่างจาก UHT/Sterilized และผลิตภัณฑ์ชนิดแห้ง
• ยาสัตว์ตกค้าง เนื่องจากน้ำนมแพะเป็นผลิตผลจากสัตว์ จึงต้องควบคุมยาสัตว์ที่อาจตกค้างในน้ำนมให้ไม่เกิน ค่า Maximum Residue Limit (MRL) ของยาแต่ละชนิดตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยอาหารที่มียาสัตว์ตกค้าง โดยไม่สามารถกำหนดเป็นตัวเลขเดียวสำหรับ “ยาสัตว์ตกค้างทั้งหมด” ได้ เพราะยาแต่ละชนิดมีค่า MRL แตกต่างกัน
• สารพิษตกค้าง เช่น สารกำจัดศัตรูพืชที่อาจตกค้างจากวัตถุดิบหรือเข้าสู่ห่วงโซ่อาหาร ต้องไม่เกิน ค่า Maximum Residue Limit (MRL) ที่กำหนดสำหรับสารแต่ละชนิดตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยอาหารที่มีสารพิษตกค้าง จึงไม่มีตัวเลขเดียวที่ใช้ครอบคลุมสารพิษตกค้างทุกชนิด
• วัตถุเจือปนอาหาร โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ นมแพะปรุงแต่ง ที่อาจมีการใช้วัตถุเจือปนอาหารเพื่อประโยชน์ในการผลิต ต้องตรวจสอบว่าสารชนิดนั้นได้รับอนุญาตให้ใช้กับอาหารประเภทดังกล่าวหรือไม่ และใช้ได้ในปริมาณสูงสุดเท่าใด ปัจจุบันต้องพิจารณาตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยวัตถุเจือปนอาหารและ ประกาศฯ ฉบับที่ 468 พ.ศ. 2568 รวมถึงฐานข้อมูลวัตถุเจือปนอาหารของ อย. เนื่องจากวัตถุเจือปนแต่ละชนิดมีเงื่อนไขและปริมาณสูงสุดแตกต่างกัน บางชนิดกำหนดเป็นตัวเลข ขณะที่บางชนิดใช้ตามหลัก GMP

ภาชนะบรรจุนมแพะต้องเป็นแบบไหน

ภาชนะบรรจุ นมแพะและนมแพะปรุงแต่ง ต้องเป็นภาชนะสำหรับบรรจุอาหารที่มีคุณภาพและมาตรฐานตามกฎหมาย โดยต้องเหมาะสมกับลักษณะของผลิตภัณฑ์และกรรมวิธีการผลิต เพื่อป้องกันการปนเปื้อนหรือสารจากภาชนะที่อาจถ่ายเทลงสู่อาหาร ทั้งนี้ ประกาศฯ ฉบับที่ 470 ไม่ได้กำหนดว่าต้องใช้ขวด กล่อง หรือวัสดุชนิดใดเป็นการเฉพาะ แต่ให้อ้างอิงข้อกำหนดตามกฎหมายว่าด้วยภาชนะบรรจุอาหาร

แต่หากกรณีใช้ ภาชนะบรรจุที่ทำจากพลาสติก ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 435) พ.ศ. 2565 ได้แก่

• เป็นวัสดุที่เหมาะสำหรับสัมผัสอาหาร พลาสติกที่ใช้ต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนด และต้องผ่านข้อกำหนดด้านความปลอดภัยของวัสดุสัมผัสอาหาร ไม่ใช่พลาสติกทั่วไปที่ไม่ได้ออกแบบสำหรับบรรจุอาหาร
• เหมาะกับอุณหภูมิและกรรมวิธีฆ่าเชื้อ เช่น หากบรรจุผลิตภัณฑ์ก่อนนำไปผ่านความร้อน ภาชนะต้องทนอุณหภูมิของกระบวนการฆ่าเชื้อนั้นได้โดยไม่เสียสภาพ อย. ระบุในแนวทางเกี่ยวกับการฆ่าเชื้ออาหารในขวดพลาสติกว่า ภาชนะต้องได้รับการออกแบบให้เหมาะสม อยู่ในสภาพปิดสนิท และพลาสติกต้องทนอุณหภูมิที่ใช้ในการฆ่าเชื้อ
• ต้องไม่ทำให้อาหารเกิดการปนเปื้อนจากวัสดุภาชนะ ภาชนะพลาสติกต้องผ่านข้อกำหนดด้านคุณภาพและมาตรฐานตามประกาศฯ ฉบับที่ 435 ซึ่งครอบคลุมการควบคุมสารที่อาจแพร่จากวัสดุสัมผัสอาหารเข้าสู่ผลิตภัณฑ์ ภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่กำหนดสำหรับวัสดุแต่ละประเภท
• ภาชนะต้องเหมาะกับประเภทของนมแพะ เช่น นมแพะพาสเจอร์ไรส์ นมแพะ UHT นมแพะสเตอริไลส์ หรือนมแพะผง มีกรรมวิธีผลิตและสภาวะการเก็บรักษาต่างกัน จึงต้องเลือกบรรจุภัณฑ์ให้เหมาะกับกระบวนการผลิตและการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์นั้น โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ที่ต้องผ่านความร้อนหรือบรรจุแบบปลอดเชื้อ

ดังนั้น ไม่ได้หมายความว่านมแพะต้องบรรจุในขวดพลาสติกเท่านั้น ผู้ประกอบการสามารถเลือกบรรจุภัณฑ์ให้เหมาะกับผลิตภัณฑ์ได้ แต่ภาชนะและวัสดุสัมผัสอาหารนั้นต้องผ่านข้อกำหนดตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และเหมาะสมกับกรรมวิธีผลิตของนมแพะแต่ละประเภท

สำหรับผู้ประกอบการที่ใช้ ขวดหรือภาชนะพลาสติก สามารถตรวจสอบรายละเอียดของประกาศฯ ฉบับที่ 435 และคำชี้แจงของ อย. ได้ที่ กองอาหาร อย. – ภาชนะบรรจุที่ทำจากพลาสติก

ฉลากนมแพะต้องแสดงข้อความอะไรบ้าง

การแสดงฉลากของ นมแพะและนมแพะปรุงแต่ง ต้องปฏิบัติตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยการแสดงฉลากของอาหารในภาชนะบรรจุ ดังนี้

• ต้องระบุประเภทของผลิตภัณฑ์ โดยใช้ข้อความ “นมแพะ” “นมแพะผง” “นมแพะคืนรูป” “นมแพะปรุงแต่ง” หรือ “นมแพะคืนรูปปรุงแต่ง” เป็นส่วนหนึ่งของชื่ออาหารหรือกำกับชื่ออาหาร
• ผลิตภัณฑ์ชนิดเหลวต้องระบุกรรมวิธีฆ่าเชื้อ บนฉลาก ได้แก่ นมแพะชนิดเหลว นมแพะคืนรูปชนิดเหลว นมแพะปรุงแต่งชนิดเหลว และนมแพะคืนรูปปรุงแต่งชนิดเหลว ต้องแสดงข้อความ “พาสเจอร์ไรส์” “สเตอริไลส์” “ยู เอช ที” หรือชื่อกรรมวิธีฆ่าเชื้ออื่นที่ได้รับอนุญาต เป็นส่วนหนึ่งของชื่ออาหารหรือกำกับชื่ออาหาร
• การกล่าวอ้างทางโภชนาการ เช่น การกล่าวอ้างเกี่ยวกับปริมาณหรือคุณค่าของสารอาหาร ต้องปฏิบัติตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วย ฉลากโภชนาการ ไม่สามารถกล่าวอ้างได้โดยอิสระแม้ผลิตภัณฑ์จะมีสารอาหารนั้นเป็นส่วนประกอบ
• การกล่าวอ้างทางสุขภาพ หากต้องการแสดงข้อความที่กล่าวถึงส่วนประกอบของอาหารกับสุขภาพ ต้องปฏิบัติตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วย การกล่าวอ้างทางสุขภาพของอาหารบนฉลาก

ผู้ประกอบการนมแพะรายเก่าต้องทำอย่างไร

สำหรับผู้ผลิตหรือผู้นำเข้านมแพะและนมแพะปรุงแต่งที่ได้รับอนุญาตตามข้อกำหนดเดิมอยู่ก่อนวันที่ประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับ ประกาศกำหนดช่วงเวลาให้ปรับตัว โดยสามารถดำเนินการตามข้อกำหนดเดิมต่อไปได้ เป็นระยะเวลา 2 ปีนับจากวันที่ประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับ

ผู้ประกอบการเดิมจึงควรใช้ช่วงเวลาดังกล่าวตรวจสอบสูตรผลิตภัณฑ์ คุณภาพมาตรฐาน กระบวนการฆ่าเชื้อ ฉลาก และข้อกำหนดอื่นที่เกี่ยวข้อง เพื่อเตรียมให้สอดคล้องกับประกาศฉบับใหม่

ต้องการขอ อย. นมแพะ ควรเตรียมตัวอย่างไร

ผู้ประกอบการที่ต้องการผลิตหรือนำเข้า นมแพะ นมแพะผง นมแพะคืนรูป หรือนมแพะปรุงแต่ง ควรตรวจสอบประเภทผลิตภัณฑ์ สูตรและส่วนประกอบ กรรมวิธีฆ่าเชื้อ คุณภาพและมาตรฐานด้านจุลินทรีย์ วัตถุเจือปนอาหาร ภาชนะบรรจุ สถานที่ผลิต รวมถึงรายละเอียดบนฉลาก ให้เป็นไปตามประกาศฯ ฉบับที่ 470 และกฎหมายที่เกี่ยวข้องก่อนดำเนินการขอ อย.

ด้วยข้อกำหนดที่ต้องตรวจสอบหลายส่วน การเตรียมข้อมูลและเอกสารให้ถูกต้องตั้งแต่ต้นจึงเป็นขั้นตอนสำคัญก่อนยื่นคำขอ สำหรับผู้ประกอบการที่ต้องการให้มีผู้ดูแลการดำเนินงาน Livilution บริการรับจด อย. พร้อมให้คำปรึกษา ตั้งแต่การเตรียมความพร้อมจนถึงการดำเนินการยื่นขอ อย. เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรี

The post มาตรฐานการผลิตนมแพะและนมแพะปรุงแต่ง ให้ผ่าน อย. ตามประกาศฯ ฉบับที่ 470 พ.ศ. 2569 appeared first on Livilution Consult.

สรุปแบบสั้นๆ

• เกลือผสมไนไทรต์ คือวัตถุเจือปนอาหารที่นิยมใช้ในผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูป เช่น ไส้กรอก แฮม และเบคอน
• อย. ขอความร่วมมือให้เกลือผสมไนไทรต์เป็นสีชมพู เพื่อให้แยกจากเกลือบริโภคทั่วไปได้ง่าย และลดความเสี่ยงจากการหยิบใช้ผิด
• อย. กำหนดให้เติม สีผสมอาหารคาร์มีน (Carmine; INS 120) ปริมาณ 25 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม หรือร้อยละ 0.0025 เพื่อทำให้เกลือผสมไนไทรต์มี สีชมพู
• ฉลากต้องมีข้อความว่า “ระวัง ให้ใช้ตามปริมาณที่แนะนำที่ฉลาก หากใช้เกินปริมาณที่แนะนำอาจเกิดอันตรายได้” และเป็นตัวอักษรเส้นทึบสีแดง สูงไม่น้อยกว่า 2 มม.
• ปัจจุบันยังเป็นมาตรการขอความร่วมมือโดยสมัครใจ ขณะที่ อย. อยู่ระหว่างจัดทำกฎหมายเพื่อกำหนดเป็นมาตรฐานบังคับในวันข้างหน้า
• ผู้ผลิตและผู้นำเข้าควรเริ่ม ตรวจสอบสูตร ปรับสีและฉลาก พร้อมติดตามประกาศใหม่จาก อย. เพื่อเตรียมพร้อมก่อนข้อกำหนดมีผลบังคับใช้

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• เกลือผสมไนไทรต์ คืออะไร
• เกลือผสมไนไทรต์ ใช้กับอาหารอะไร
• ทำไมเกลือผสมไนไทรต์จึงต้องเป็นสีชมพู
• ฉลากเกลือผสมไนไทรต์ต้องแสดงคำเตือนอะไร
• เกลือผสมไนไทรต์สีชมพู บังคับใช้เมื่อไหร่
• ผู้ผลิตและผู้นำเข้าเกลือผสมไนไทรต์ต้องเตรียมตัวอย่างไร

เกลือผสมไนไทรต์ คืออะไร

เกลือผสมไนไทรต์ เป็นวัตถุเจือปนอาหารที่มีไนไทรต์เป็นส่วนประกอบ ใช้ในกระบวนการผลิตอาหาร โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูป

ไนไตรต์ (Nitrite) คือสารประกอบทางเคมีที่มีสูตรไอออนเป็น NO₂⁻ เกิดขึ้นได้ทั้งในธรรมชาติจากวัฏจักรไนโตรเจน และจากการสังเคราะห์ ไนไทรต์มีหน้าที่สำคัญทั้งช่วยยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ที่อาจเป็นอันตรายในอาหาร และช่วยตรึงสีของผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ให้มีลักษณะสีแดงอมชมพูตามลักษณะของผลิตภัณฑ์

เกลือผสมไนไทรต์ ใช้กับอาหารอะไร

เกลือผสมไนไทรต์ นิยมใช้ในผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูป โดยเฉพาะอาหารที่ผ่านกระบวนการหมัก บ่ม หรือทำให้สุก ซึ่งไนไทรต์มีส่วนช่วยยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ที่อาจเป็นอันตราย และช่วยตรึงสีของเนื้อสัตว์ให้มีลักษณะสีแดงอมชมพู

ตัวอย่างผลิตภัณฑ์ที่อาจมีการใช้ไนไทรต์ ได้แก่

• ไส้กรอก ช่วยในการควบคุมจุลินทรีย์และรักษาลักษณะสีของผลิตภัณฑ์
• แฮม ช่วยให้เนื้อมีสีแดงอมชมพูตามลักษณะของผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ที่ผ่านการบ่ม
• เบคอน ใช้ในกระบวนการบ่มเนื้อและช่วยรักษาลักษณะสีของผลิตภัณฑ์
• เนื้อสัตว์หมักหรือเนื้อสัตว์บ่ม เช่น เนื้อหมู เนื้อวัว หรือเนื้อสัตว์ที่ผ่านกระบวนการบ่มบางประเภท
• ผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูปอื่น ๆ ที่กฎหมายอนุญาตให้ใช้ไนไทรต์เป็นวัตถุเจือปนอาหาร

ทำไมเกลือผสมไนไทรต์จึงต้องเป็นสีชมพู

เดิมเกลือผสมไนไทรต์มีลักษณะเป็น ผงหรือผลึกสีขาวคล้ายกับเกลือบริโภคทั่วไป ทำให้มีความเสี่ยงต่อการหยิบใช้ผิด โดยเฉพาะในร้านอาหารหรือสถานที่ปรุงอาหารที่มีการจัดเก็บวัตถุดิบและเครื่องปรุงหลายประเภท

หลังจาก อย. ติดตามปัญหาการใช้วัตถุเจือปนอาหารที่มีไนไทรต์ไม่ถูกต้อง และหารือร่วมกับสมาคมร้านอาหาร-ภัตตาคาร รวมถึงผู้ผลิตและผู้นำเข้าวัตถุเจือปนอาหาร จึงมีแนวทางให้ทำเกลือผสมไนไทรต์มีสีที่แตกต่างจากเกลือทั่วไปอย่างชัดเจน

วันที่ 8 สิงหาคม 2569 อย. จึงออกประกาศขอความร่วมมือผู้ผลิตและผู้นำเข้าให้เติม สีผสมอาหารคาร์มีน (Carmine; INS 120) ปริมาณ 25 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม หรือร้อยละ 0.0025 เพื่อทำให้เกลือผสมไนไทรต์มี สีชมพู และสามารถสังเกตเห็นความแตกต่างจากเกลือบริโภคทั่วไปได้ง่ายขึ้น

เหตุผลที่เลือกใช้สีชมพู เพราะเกลือผสมไนไทรต์มักใช้ในผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูป เช่น ไส้กรอก แฮม และเบคอน โดยไนไทรต์มีส่วนช่วยให้เนื้อสัตว์คงสีแดงอมชมพู การทำตัวเกลือให้เป็นสีชมพูจึงเหมาะสมและไม่ทำให้สีของอาหารเปลี่ยนไปมากเหมือนการใช้สีอื่น

อีกเหตุผลสำคัญคือ ช่วยให้แยกเกลือผสมไนไทรต์ออกจากเกลือทั่วไปได้ทันที เพราะเดิมทั้งสองชนิดมีลักษณะเป็นผงหรือผลึกสีขาวคล้ายกัน จนอาจหยิบใช้ผิดได้ การเติมสีชมพูจึงทำหน้าที่เป็นสีสัญลักษณ์เพื่อเตือนผู้ใช้งานว่าเป็นเกลือที่มีไนไทรต์และต้องใช้ตามปริมาณที่กำหนด ซึ่งเป็นแนวทางด้านความปลอดภัยที่มีการนำมาใช้ในต่างประเทศเช่นกัน

ฉลากเกลือผสมไนไทรต์ต้องแสดงคำเตือนอะไร

นอกจากการทำให้เกลือผสมไนไทรต์มีสีชมพูแล้ว อย. ยังขอความร่วมมือให้ผู้ผลิตและผู้นำเข้าเพิ่มข้อความคำเตือนบนฉลาก เพื่อให้ผู้ใช้งานทราบถึงความสำคัญของการใช้ผลิตภัณฑ์ในปริมาณที่เหมาะสม

ข้อความคำเตือนที่กำหนด

“ระวัง ให้ใช้ตามปริมาณที่แนะนำที่ฉลาก หากใช้เกินปริมาณที่แนะนำอาจเกิดอันตรายได้”

หรือข้อความอื่นที่มีความหมายในทำนองเดียวกัน โดยข้อความคำเตือนต้องแสดงด้วย ตัวอักษรเส้นทึบสีแดง และมีความสูงไม่น้อยกว่า 2 มิลลิเมตร เพื่อให้สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนก่อนนำผลิตภัณฑ์ไปใช้

ขอบคุณข้อมูลจาก : https://www.fda.moph.go.th/news/news2082569/

เกลือผสมไนไทรต์สีชมพู บังคับใช้เมื่อไหร่

ปัจจุบันการกำหนดให้ เกลือผสมไนไทรต์เป็นสีชมพูและแสดงข้อความคำเตือนบนฉลาก ยังเป็นมาตรการขอความร่วมมือโดยสมัครใจ จากผู้ผลิตและผู้นำเข้าวัตถุเจือปนอาหาร เพื่อให้สามารถเพิ่มมาตรการด้านความปลอดภัยได้ทันที โดยไม่ต้องรอการออกกฎหมายฉบับใหม่

ขณะเดียวกัน อย. อยู่ระหว่างจัดทำ ร่างประกาศกระทรวงสาธารณสุขและประกาศสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ที่เกี่ยวข้อง เพื่อกำหนดเรื่องสีและข้อความคำเตือนของเกลือผสมไนไทรต์ให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน และยกระดับให้เป็นข้อกำหนดที่มีผลบังคับใช้ตามกฎหมายต่อไป

ผู้ผลิตและผู้นำเข้าเกลือผสมไนไทรต์ต้องเตรียมตัวอย่างไร

แม้ข้อกำหนดเรื่องสีชมพูและข้อความคำเตือนจะยังอยู่ในรูปแบบมาตรการขอความร่วมมือ แต่ผู้ผลิตและผู้นำเข้าเกลือผสมไนไทรต์ควรเริ่มเตรียมความพร้อมตั้งแต่ปัจจุบัน เนื่องจาก อย. อยู่ระหว่างดำเนินการปรับปรุงกฎหมายเพื่อกำหนดมาตรฐานดังกล่าวให้มีผลบังคับใช้ในอนาคต ผู้ประกอบการควรเตรียมความพร้อม ดังนี้

• ตรวจสอบสูตรผลิตภัณฑ์ และส่วนประกอบของวัตถุเจือปนอาหารที่มีไนไทรต์ให้เป็นไปตามข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง
• เตรียมปรับสีของเกลือผสมไนไทรต์ โดยใช้ Carmine (INS 120) ตามปริมาณที่ อย. กำหนด
• ตรวจสอบและปรับฉลากผลิตภัณฑ์ ให้มีข้อความคำเตือน รวมถึงขนาดและสีของตัวอักษรตามแนวทางที่กำหนด
• ตรวจสอบข้อมูลการใช้ผลิตภัณฑ์บนฉลาก โดยเฉพาะปริมาณที่แนะนำ เพื่อให้ผู้ใช้งานสามารถนำไปใช้ได้อย่างถูกต้อง
• ติดตามประกาศและกฎหมายฉบับใหม่จาก อย. เนื่องจากรายละเอียดอาจมีการกำหนดเพิ่มเติมเมื่อมาตรการดังกล่าวเปลี่ยนเป็นข้อบังคับตามกฎหมาย

สำหรับผู้ผลิตและผู้นำเข้า เกลือผสมไนไทรต์และวัตถุเจือปนอาหาร ควรตรวจสอบสูตร ส่วนประกอบ และฉลากของผลิตภัณฑ์ให้เป็นไปตามข้อกำหนดของ อย. พร้อมติดตามข้อกำหนดใหม่เรื่องการเติมสีชมพูและการแสดงคำเตือนบนฉลาก เพื่อเตรียมปรับผลิตภัณฑ์ให้พร้อมก่อนกฎหมายมีผลบังคับใช้

หากไม่แน่ใจว่าผลิตภัณฑ์ต้องขอ อย. อย่างไร ต้องใช้เอกสารอะไร หรือฉลากต้องแสดงข้อมูลแบบไหน Livilution บริการรับจด อย. พร้อมให้คำปรึกษา ช่วยตรวจสอบและดำเนินการตั้งแต่การเตรียมเอกสาร ตรวจสอบฉลาก ไปจนถึงยื่นคำขอกับ อย. เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาฟรี

The post เกลือผสมไนไทรต์ คืออะไร? ทำไม อย. กำหนดให้เป็นสีชมพู ติดคำเตือนบนฉลาก appeared first on Livilution Consult.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหาร คืออะไร
• แบบ สบ.1 คืออะไร
• แบบ สบ.2 คืออะไร
• แบบ ส.4 คืออะไร
• แบบ สบ.5 คืออะไร
  • แบบ สบ.5-1 คืออะไร
  • แบบ สบ.5-2 คืออะไร
  • แบบ สบ.5-3 คืออะไร
  • แบบ สบ.5-4 คืออะไร
  • แบบ สบ.5-5 คืออะไร
• แบบ สบ.6 คืออะไร
• แบบ สบ.7 คืออะไร
• แบบ สบ.8 คืออะไร
• แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหารแต่ละแบบต่างกันอย่างไร
• ดาวน์โหลดแบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหารได้ที่ไหน

การขึ้นทะเบียนอาหารคืออะไร

การขึ้นทะเบียนอาหาร คือ กระบวนการยื่นคำขอต่อ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) เพื่อขออนุญาตผลิต นำเข้า หรือจำหน่ายอาหารที่กฎหมายกำหนด โดยผู้ประกอบการต้องยื่นข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ เช่น สูตรอาหาร ส่วนประกอบ กระบวนการผลิต ฉลาก และเอกสารประกอบต่าง ๆ ผ่านระบบ e-Submission เพื่อให้ อย. พิจารณาว่าผลิตภัณฑ์มีความปลอดภัย มีคุณภาพ และเป็นไปตามพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 และประกาศที่เกี่ยวข้อง

ในการดำเนินการขึ้นทะเบียนอาหาร ผู้ประกอบการจะต้องใช้ แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหาร หลายประเภทตามวัตถุประสงค์ของคำขอ ไม่ว่าจะเป็นการขอเลขสถานที่ผลิตอาหาร การยื่นจดทะเบียนหรือแจ้งรายละเอียดผลิตภัณฑ์ การแก้ไขข้อมูลสถานที่ผลิต การเปลี่ยนแปลงรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ หรือการขอเอกสารรับรองหลังได้รับอนุมัติ โดยแต่ละขั้นตอนจะใช้แบบฟอร์มที่แตกต่างกัน เช่น แบบ สบ.1 สำหรับขอเลขสถานที่ผลิตอาหาร แบบ สบ.5 สำหรับยื่นรายละเอียดผลิตภัณฑ์ และ แบบ สบ.6 หรือ สบ.8 สำหรับแก้ไขข้อมูลของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการจดทะเบียนแล้ว

ดังนั้น การทำความเข้าใจว่า แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหารแต่ละแบบคืออะไร และใช้ตอนไหน จะช่วยให้ผู้ประกอบการเตรียมเอกสารได้ถูกต้อง ยื่นคำขอได้ตรงตามขั้นตอนของ อย. และลดความล่าช้าจากการส่งเอกสารไม่ครบหรือใช้แบบฟอร์มไม่ถูกต้อง

แบบฟอร์ม สบ.1 คืออะไร

คำขอรับเลขสถานที่ผลิตอาหารที่ไม่เข้าข่ายโรงงาน ใช้สำหรับยื่นขอ เลขสถานที่ผลิตอาหาร สำหรับสถานที่ผลิตที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน (เช่น ใช้คนงานและเครื่องจักรต่ำกว่าเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด) เพื่อให้สามารถดำเนินการขอเลขสารบบอาหาร (เลข อย.) ของผลิตภัณฑ์ได้ในลำดับถัดไป

แบบฟอร์ม สบ.2 คืออะไร

แบบการแก้ไขสถานที่ผลิตอาหารที่ไม่เข้าข่ายโรงงาน ใช้เมื่อผู้ประกอบการต้องการ แก้ไขข้อมูลของสถานที่ผลิตอาหาร ที่ได้รับเลขสถานที่ผลิตแล้ว เช่น เปลี่ยนชื่อผู้ประกอบการ ที่อยู่ รายละเอียดสถานที่ หรือข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้องกับสถานที่ผลิต

แบบฟอร์ม ส.4 คืออะไร

คำขอเปลี่ยนแปลงรายการใบอนุญาตผลิตอาหาร ใช้สำหรับ ยื่นขอเปลี่ยนแปลงข้อมูลในใบอนุญาตผลิตอาหาร เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดที่ระบุไว้ในใบอนุญาต เช่น ชื่อผู้รับอนุญาต ชื่อสถานที่ผลิต หรือข้อมูลอื่นที่กฎหมายกำหนดให้ต้องแจ้งเปลี่ยนแปลง

แบบฟอร์ม สบ.5 คืออะไร

ใบจดทะเบียนอาหาร/แจ้งรายละเอียดอาหาร เป็นแบบฟอร์มที่ใช้ แสดงรายละเอียดของผลิตภัณฑ์อาหาร ที่ยื่นขอจดทะเบียนหรือแจ้งรายละเอียดอาหาร เช่น สูตร ส่วนประกอบ วิธีการผลิต บรรจุภัณฑ์ และข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เพื่อประกอบการพิจารณาออกเลขสารบบอาหาร

แบบฟอร์ม สบ.5-1 คืออะไร

เอกสารประเมินผลิตภัณฑ์สำหรับจดทะเบียนอาหาร ใช้ประกอบการยื่นคำขอจดทะเบียนอาหาร เพื่อให้เจ้าหน้าที่ประเมินว่าผลิตภัณฑ์เป็นไปตามข้อกำหนดของกฎหมายอาหาร ทั้งด้านประเภทผลิตภัณฑ์ ส่วนประกอบ และมาตรฐานที่เกี่ยวข้อง

แบบฟอร์ม สบ.5-2 คืออะไร

เอกสารตรวจสอบปริมาณการใช้วัตถุเจือปนอาหาร ใช้เมื่อผลิตภัณฑ์มีการใช้ วัตถุเจือปนอาหาร (Food Additives) เพื่อแสดงชนิดและปริมาณที่ใช้ว่าเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขและหลักเกณฑ์ของ อย.

แบบฟอร์ม สบ.5-3 คืออะไร

เอกสารตรวจสอบปริมาณวิตามินและแร่ธาตุ ใช้สำหรับผลิตภัณฑ์ที่มีการเติม วิตามินหรือแร่ธาตุ เพื่อแสดงปริมาณที่ใช้และยืนยันว่าอยู่ในเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด

แบบฟอร์ม สบ.5-4 คืออะไร

เอกสารตรวจสอบปริมาณกรดอะมิโน ใช้สำหรับผลิตภัณฑ์ที่มีการเติม กรดอะมิโน เพื่อแสดงชนิดและปริมาณที่ใช้ประกอบการพิจารณาของ อย.

แบบฟอร์ม สบ.5-5 คืออะไร

เอกสารตรวจสอบปริมาณสมุนไพร สารสกัด หรือสารสังเคราะห์ ใช้สำหรับผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของ สมุนไพร สารสกัด หรือสารสังเคราะห์ เพื่อแสดงรายละเอียดและปริมาณของสารดังกล่าวให้เป็นไปตามข้อกำหนดของกฎหมาย

แบบฟอร์ม สบ.6 คือออะไร

แบบการแก้ไขรายละเอียดของอาหารที่จดทะเบียนอาหาร/แจ้งรายละเอียดอาหาร ใช้เมื่อผู้ประกอบการต้องการ แก้ไขข้อมูลของผลิตภัณฑ์อาหารที่ได้รับการจดทะเบียนหรือแจ้งรายละเอียดแล้ว เช่น การเปลี่ยนสูตร ฉลาก ชื่อผลิตภัณฑ์ หรือรายละเอียดอื่นที่ต้องได้รับการอนุมัติก่อนดำเนินการ

แบบฟอร์ม สบ.7 คืออะไร

ใบจดทะเบียน/แจ้งรายละเอียดอาหาร เป็น เอกสารที่ได้รับหลังจากคำขอผ่านการพิจารณา ใช้เป็นหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์ได้รับการจดทะเบียนหรือแจ้งรายละเอียดอาหารกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) แล้ว และสามารถใช้ประกอบการดำเนินธุรกิจตามประเภทอาหารที่ได้รับอนุญาต

แบบฟอร์ม สบ.8 คืออะไร

แบบการแก้ไขรายละเอียดของอาหารที่จดทะเบียนอาหาร/แจ้งรายละเอียดอาหาร กรณีไม่ต้องแจ้งสูตร ใช้เมื่อผู้ประกอบการต้องการ แก้ไขข้อมูลของผลิตภัณฑ์ที่ไม่กระทบต่อสูตรอาหาร เช่น แก้ไขฉลาก ชื่อการค้า ขนาดบรรจุ หรือรายละเอียดอื่นที่กฎหมายกำหนดว่าไม่จำเป็นต้องยื่นสูตรใหม่ ทำให้การดำเนินการสะดวกและรวดเร็วกว่าการแก้ไขที่มีการเปลี่ยนแปลงสูตรอาหาร

แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหารแต่ละแบบต่างกันอย่างไร

ดาวน์โหลดแบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหารได้ที่ไหน

ผู้ประกอบการสามารถดาวน์โหลด แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหาร และเอกสารที่เกี่ยวข้องได้จากเว็บไซต์กองอาหาร สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ซึ่งรวบรวมแบบฟอร์มสำหรับการขออนุญาตและการขึ้นทะเบียนอาหารไว้ครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็น แบบ สบ.1, สบ.2, ส.4, สบ.5, สบ.5-1 ถึง สบ.5-5, สบ.6, สบ.7 และ สบ.8 รวมถึงแบบฟอร์มอื่น ๆ ที่ใช้ในการดำเนินการด้านอาหาร

ดาวน์โหลดแบบฟอร์มได้ที่
https://food.fda.moph.go.th/download/

การเลือกใช้แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหารให้ถูกต้องเป็นขั้นตอนสำคัญในการขอเลขสารบบอาหารและการแก้ไขข้อมูลกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) โดยแต่ละแบบฟอร์มมีวัตถุประสงค์แตกต่างกัน ตั้งแต่การขอเลขสถานที่ผลิต การยื่นจดทะเบียนอาหาร การแก้ไขข้อมูลผลิตภัณฑ์ ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงข้อมูลหลังได้รับอนุญาตแล้ว ผู้ประกอบการจึงควรตรวจสอบประเภทของคำขอให้ตรงกับแบบฟอร์มที่กำหนด เพื่อให้การดำเนินการผ่านระบบ e-Submission เป็นไปอย่างถูกต้องและรวดเร็ว

หากคุณกำลังวางแผนผลิตอาหารหรือเตรียมยื่นขอเลข อย. แต่ไม่แน่ใจว่าต้องใช้แบบฟอร์มใด Livilution พร้อมให้คำปรึกษาและดำเนินการขออนุญาตกับ อย. โดยทีมผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรีได้เลย

The post แบบฟอร์มขึ้นทะเบียนอาหาร สบ.1, สบ.2, สบ.4, สบ.5, สบ.6, สบ.7, สบ. 8 ต่างกันอย่างไร appeared first on Livilution Consult.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• มอก. 61730 เล่ม 2-2567 คืออะไร
• ผลิตภัณฑ์และอุปกรณ์ในระบบ Solar Cell ที่ต้องมี มอก.
• เอกสารที่ใช้ในการขอ มอก.
• ขั้นตอนการขอจด มอก. แผงเซลล์แสงอาทิตย์
• การทดสอบผลิตภัณฑ์
• การตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน
• การแสดงเครื่องหมาย มอก.
• การตรวจติดตามหลังได้รับใบอนุญาต

มอก. 61730 เล่ม 2-2567 คืออะไร

มอก. 61730 เล่ม 2-2567 คือ มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่กำหนดด้านความปลอดภัยของแผงเซลล์แสงอาทิตย์ โดยอ้างอิงมาตรฐานสากล IEC 61730-2:2023 เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการทดสอบและประเมินความปลอดภัยของแผงโซลาร์เซลล์ก่อนนำออกจำหน่ายหรือใช้งาน

มาตรฐานนี้ครอบคลุมทั้งการทดสอบตัวผลิตภัณฑ์และการประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงานผู้ผลิต เพื่อให้มั่นใจว่าแผงเซลล์แสงอาทิตย์มีความปลอดภัยในการใช้งาน สามารถลดความเสี่ยงจากไฟฟ้าดูด ไฟไหม้ และอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้งาน

ทั้งนี้ มอก. 61730 ไม่ได้มุ่งเน้นการทดสอบประสิทธิภาพในการผลิตไฟฟ้าของแผงโซลาร์เซลล์ แต่ให้ความสำคัญกับการตรวจสอบด้านความปลอดภัย ทั้งในด้านระบบไฟฟ้า ความร้อน และความแข็งแรงของโครงสร้าง เพื่อให้ผลิตภัณฑ์มีความน่าเชื่อถือและสามารถติดตั้งใช้งานได้อย่างปลอดภัยในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ

ผลิตภัณฑ์และอุปกรณ์ในระบบ Solar Cell ที่ต้องมี มอก.

นอกจาก แผงเซลล์แสงอาทิตย์ ที่ต้องเป็นไปตาม มอก. 61730 เล่ม 2-2567 แล้ว ปัจจุบันสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.) ได้กำหนดมาตรฐานบังคับสำหรับ 5 อุปกรณ์ที่ใช้ในการติดตั้งระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ (Solar Cell) เพื่อยกระดับความปลอดภัยและสร้างมาตรฐานเดียวกันตลอดทั้งระบบ โดยมีรายละเอียด ดังนี้

กำหนดเริ่มบังคับใช้มาตรฐาน

ผลิตภัณฑ์ทั้ง 6 ประเภทข้างต้น มีกำหนดประกาศใช้เป็น มาตรฐานบังคับตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2569 ดังนั้น ผู้ผลิต ผู้นำเข้า และผู้จำหน่าย ควรตรวจสอบว่าผลิตภัณฑ์ของตนได้รับการรับรองตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้องก่อนนำออกจำหน่ายหรือใช้งาน เพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของกฎหมาย

เอกสารที่ใช้ในการขอ มอก. แผงเซลล์แสงอาทิตย์

ก่อนยื่นคำขอ ผู้ประกอบการควรจัดเตรียมเอกสารให้ครบถ้วน เพื่อให้การพิจารณาเป็นไปอย่างรวดเร็ว โดยเอกสารประกอบด้วย

• เอกสารตามหลักเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบเพื่อการอนุญาตของ สมอ.
• ตัวอย่างการแสดงเครื่องหมายมาตรฐาน พร้อมระบุตำแหน่งที่จะติดบนผลิตภัณฑ์
• Drawing ของแผงเซลล์แสงอาทิตย์
• Specification ของผลิตภัณฑ์

กรณีขอขยายกำลังไฟฟ้าของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับใบอนุญาตแล้ว ต้องจัดเตรียมเอกสารเพิ่มเติม ได้แก่

• Design Specification
• Bill of Materials (BOM)
• ตารางเปรียบเทียบรายละเอียดก่อนและหลังการเปลี่ยนแปลงของผลิตภัณฑ์

ขั้นตอนการขอจด มอก. แผงเซลล์แสงอาทิตย์

การขอใบอนุญาต มอก. 61730 เล่ม 2-2567 สำหรับแผงเซลล์แสงอาทิตย์ ผู้ประกอบการจะต้องผ่านทั้งการยื่นคำขอ การตรวจสอบเอกสาร การทดสอบผลิตภัณฑ์ และการตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน ก่อนที่สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.) จะพิจารณาออกใบอนุญาต โดยมีขั้นตอน ดังนี้

1. ตรวจสอบว่าผลิตภัณฑ์อยู่ในขอบข่ายของมาตรฐาน

ก่อนยื่นคำขอ ผู้ประกอบการควรตรวจสอบก่อนว่าแผงเซลล์แสงอาทิตย์ที่ผลิตหรือนำเข้าอยู่ภายใต้ขอบข่ายของ มอก. 61730 เล่ม 2-2567 รวมถึงตรวจสอบรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ เช่น ชนิดของแผง ประเภทของแผง ระดับชั้น (Class) รูปแบบการต่อเซลล์ แรงดันไฟฟ้าเปิดวงจร และกำลังไฟฟ้าที่กำหนด เนื่องจากข้อมูลเหล่านี้จะใช้ในการพิจารณาและการทดสอบผลิตภัณฑ์

2. เตรียมเอกสารประกอบการยื่นคำขอ

เมื่อยืนยันว่าผลิตภัณฑ์อยู่ในขอบข่ายของมาตรฐานแล้ว ผู้ประกอบการต้องจัดเตรียมเอกสารประกอบการยื่นคำขอให้ครบถ้วน เช่น เอกสารตามหลักเกณฑ์การอนุญาต รายละเอียดทางเทคนิค (Specification) แบบ Drawing ของผลิตภัณฑ์ และตัวอย่างการแสดงเครื่องหมายมาตรฐานบนผลิตภัณฑ์

หากเป็นการขอเพิ่มกำลังไฟฟ้าของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับใบอนุญาตแล้ว จะต้องจัดเตรียม Design Specification, Bill of Materials (BOM) และเอกสารเปรียบเทียบรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ก่อนและหลังการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมด้วย

3. ยื่นคำขอต่อสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.)

หลังจากเตรียมเอกสารครบถ้วนแล้ว ผู้ประกอบการสามารถยื่นคำขอรับใบอนุญาต มอก. ต่อสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.) เพื่อเข้าสู่กระบวนการพิจารณา โดยเจ้าหน้าที่จะตรวจสอบความครบถ้วนของเอกสารและข้อมูลผลิตภัณฑ์ก่อนเข้าสู่ขั้นตอนการตรวจประเมินและทดสอบ

4. ส่งตัวอย่างผลิตภัณฑ์เพื่อทดสอบ

ผู้ยื่นคำขอจะต้องส่งตัวอย่างแผงเซลล์แสงอาทิตย์เพื่อทดสอบตามข้อกำหนดของมาตรฐาน โดยการเก็บตัวอย่างจะพิจารณาจากคุณลักษณะของผลิตภัณฑ์ เช่น ชนิดของแผง ประเภทของแผง ระดับชั้น รูปแบบการต่อเซลล์ แรงดันไฟฟ้าเปิดวงจร และกำลังไฟฟ้า เพื่อให้ครอบคลุมผลิตภัณฑ์ที่ยื่นขออนุญาต

ในกรณีที่มีรายงานผลการทดสอบตามมาตรฐาน IEC 61730-2 จากห้องปฏิบัติการที่ได้รับการรับรองมาตรฐาน ISO/IEC 17025 หรือ มอก. 17025 และเป็นห้องปฏิบัติการที่ สมอ. ยอมรับ ก็สามารถนำผลการทดสอบดังกล่าวมาใช้ประกอบการพิจารณาได้ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

5. ตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน

นอกจากการทดสอบผลิตภัณฑ์แล้ว สมอ. จะดำเนินการตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน เพื่อให้มั่นใจว่ากระบวนการผลิตสามารถควบคุมคุณภาพของสินค้าได้อย่างสม่ำเสมอ

โรงงานที่ยื่นขอใบอนุญาตต้องเป็นโรงงานที่มีกระบวนการผลิตแผงเซลล์แสงอาทิตย์อย่างครบถ้วน และมีเครื่องมือสำหรับการตรวจสอบคุณภาพตามที่กำหนด เช่น เครื่องทดสอบความเป็นฉนวนไฟฟ้า (Insulation Test) และเครื่องทดสอบความต่อเนื่องของระบบต่อลงดิน (Continuity Test of Equipotential Bonding) พร้อมทั้งต้องมีเอกสารหรือรายงานที่แสดงถึงการควบคุมคุณภาพของโรงงานตามหลักเกณฑ์ของ สมอ.

6. สมอ. พิจารณาผลการตรวจสอบและออกใบอนุญาต

เมื่อผลการทดสอบผลิตภัณฑ์และผลการตรวจประเมินโรงงานเป็นไปตามข้อกำหนด สมอ. จะพิจารณาออกใบอนุญาต มอก. ให้แก่ผู้ประกอบการ โดยใบอนุญาตจะระบุรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการรับรอง เช่น ประเภทของแผง ระดับชั้น รูปแบบการต่อเซลล์ แรงดันไฟฟ้าเปิดวงจร และกำลังไฟฟ้า ซึ่งผู้ประกอบการจะต้องผลิตหรือนำเข้าสินค้าให้ตรงตามรายละเอียดที่ได้รับอนุญาต

7. แสดงเครื่องหมาย มอก. และปฏิบัติตามเงื่อนไขหลังได้รับใบอนุญาต

หลังได้รับใบอนุญาต ผู้ประกอบการสามารถแสดงเครื่องหมาย มอก. บนผลิตภัณฑ์ได้ โดยต้องเป็นไปตามรูปแบบและตำแหน่งที่ สมอ. กำหนด รวมทั้งต้องรักษาระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน และยินยอมให้ สมอ. เข้าตรวจติดตามเป็นระยะ เพื่อยืนยันว่าผลิตภัณฑ์ยังคงเป็นไปตามมาตรฐานอย่างต่อเนื่อง หากมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดของผลิตภัณฑ์หรือกระบวนการผลิต จะต้องดำเนินการตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดก่อนนำผลิตภัณฑ์ออกจำหน่าย

การทดสอบผลิตภัณฑ์ตาม มอก. 61730 เล่ม 2-2567

การทดสอบผลิตภัณฑ์ เป็นหนึ่งในขั้นตอนสำคัญของการขอใบอนุญาต มอก. โดยผู้ยื่นคำขอต้องจัดเตรียมตัวอย่างผลิตภัณฑ์ตามหลักเกณฑ์ที่ สมอ. กำหนด เพื่อใช้ตรวจสอบว่าผลิตภัณฑ์เป็นไปตามมาตรฐาน มอก. 61730 เล่ม 2-2567 โดยปฎิบัติตามขั้นตอนต่อไปนี้

1. การจำแนกประเภทผลิตภัณฑ์

ก่อนการทดสอบ ผลิตภัณฑ์จะถูกจำแนกตามคุณลักษณะต่าง ๆ เพื่อกำหนดขอบเขตของการทดสอบและการออกใบอนุญาต ได้แก่

• ชนิดของแผงเซลล์ เช่น ชนิดผลึกซิลิคอน (Crystalline Silicon) ชนิดฟิล์มบาง (Thin-film) และชนิดอื่นๆ
• ประเภทของแผงเซลล์ ได้แก่ Monofacial Module และ Bifacial Module
• ระดับชั้น ได้แก่ Class 0, Class II และ Class III
• รูปแบบการต่อเซลล์ภายใน ได้แก่ อนุกรม (Series), อนุกรม-ขนาน (Series-Parallel) และขนาน-อนุกรม (Parallel-Series)
• แรงดันไฟฟ้าเปิดวงจร (V)
• กำลังไฟฟ้าที่กำหนด (W)

2. การเก็บตัวอย่างเพื่อทดสอบ

ผู้ยื่นคำขอต้องจัดเตรียมตัวอย่างผลิตภัณฑ์ 1 ชุดตัวอย่าง สำหรับแต่ละชนิดของแผง ประเภทของแผง ระดับชั้น รูปแบบการต่อเซลล์ แรงดันไฟฟ้าเปิดวงจร และกำลังไฟฟ้าที่กำหนด

กรณียื่นขอหลายกำลังไฟฟ้า จะต้องส่งตัวอย่างที่มีกำลังไฟฟ้า ต่ำสุด สูงสุด และค่ากึ่งกลาง โดยค่าต่ำสุดและสูงสุดต้องแตกต่างจากค่ากึ่งกลางไม่เกิน 10% ทั้งนี้ ตัวอย่าง 1 ชุดประกอบด้วยแผงเซลล์แสงอาทิตย์ (PV Module) จำนวน 10 หน่วย และแผงแบบไม่มีกรอบ (Unframed PV Module) จำนวน 2 หน่วย หรือจำนวนที่เพียงพอต่อการทดสอบ

หากเป็นการ ขอขยายกำลังไฟฟ้า ของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับใบอนุญาตแล้ว ผู้ยื่นคำขอต้องส่งตัวอย่างเพิ่มเติม พร้อมเอกสารด้านการออกแบบ (Design) ข้อมูลจำเพาะ (Specification) วัสดุ (Materials) และรายงานผลการทดสอบของผลิตภัณฑ์ต้นแบบ (Original) ที่มีอายุไม่เกิน 3 ปี เพื่อประกอบการพิจารณา

3. การใช้รายงานผลการทดสอบ

ผู้ยื่นคำขอสามารถใช้รายงานผลการทดสอบตามมาตรฐาน IEC 61730-2 ที่ออกโดยห้องปฏิบัติการซึ่งได้รับการรับรองตามมาตรฐาน ISO/IEC 17025 หรือ มอก. 17025 ได้ โดยรายงานผลการทดสอบต้องมีอายุไม่เกิน 3 ปี และต้องได้รับการทวนสอบจากสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมก่อนนำมาใช้ประกอบการยื่นคำขอ

4. การเตรียมความพร้อมของโรงงาน

โรงงานผู้ผลิตต้องมีระบบควบคุมคุณภาพที่สามารถตรวจสอบผลิตภัณฑ์ตามข้อกำหนดของมาตรฐาน และมีเครื่องมือสำหรับการทดสอบอย่างน้อย

การตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน

การตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงานเป็นอีกขั้นตอนสำคัญในการขอใบอนุญาต มอก. 61730 เล่ม 2-2567 โดยโรงงานจะต้องแสดงหลักฐานเกี่ยวกับกระบวนการควบคุมคุณภาพ เครื่องมือทดสอบ และผลการตรวจสอบผลิตภัณฑ์ รวมถึงต้องมีเครื่องมือสำหรับการทดสอบที่จำเป็น เช่น

• เครื่องทดสอบความเป็นฉนวนไฟฟ้า (Insulation Test)
• เครื่องทดสอบความต่อเนื่องของระบบต่อลงดิน (Continuity Test of Equipotential Bonding)

นอกจากนี้ หากเป็นโรงงานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนตามหลักเกณฑ์ของ สมอ. แล้ว สามารถใช้รายงานผลการประเมินระบบควบคุมคุณภาพ หรือหนังสือรับรองการเป็นไปตามข้อกำหนด (Letter of Conformance) ประกอบการพิจารณาได้ตามเงื่อนไขที่กำหนด

การแสดงเครื่องหมาย มอก. หลังได้รับอนุญาต

เมื่อได้รับใบอนุญาตแล้ว ผู้ประกอบการต้องแสดงเครื่องหมาย มอก. บนผลิตภัณฑ์ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัด โดยขนาดของเครื่องหมายต้องเหมาะสมกับขนาดของผลิตภัณฑ์และมีขนาดไม่น้อยกว่า 30 มิลลิเมตร รวมถึงสามารถแสดงข้อมูลผลิตภัณฑ์ในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ร่วมกับเครื่องหมายมาตรฐานได้ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด

หลักเกณฑ์ในการตรวจติดตามผล

หลังได้รับใบอนุญาตแล้ว สมอ. จะดำเนินการตรวจติดตามผลิตภัณฑ์และระบบควบคุมคุณภาพของโรงงานเป็นระยะ เพื่อให้มั่นใจว่าผลิตภัณฑ์ยังคงเป็นไปตามมาตรฐาน ซึ่งการตรวจติดตามประกอบด้วย 4 เรื่องได้แก่

1. การตรวจติดตามผลิตภัณฑ์

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องจัดให้มีการตรวจติดตามผลิตภัณฑ์ที่ได้รับใบอนุญาตจากสถานที่ผลิต สถานที่เก็บ หรือสถานที่จำหน่าย อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง หรือเป็นไปตามระยะเวลาที่ สมอ. กำหนด ประกอบด้วย

• การเก็บตัวอย่างเพื่อตรวจสอบทุกรายการตามมาตรฐาน ภายในระยะเวลา 3 ปี หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการออกแบบผลิตภัณฑ์ โดยสุ่มเก็บตัวอย่างจากผลิตภัณฑ์ที่ได้รับใบอนุญาตเพื่อนำไปทดสอบตามข้อกำหนดทั้งหมดของมาตรฐาน
• การเก็บตัวอย่างเพื่อตรวจสอบรายการสำคัญของมาตรฐาน อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง โดยสุ่มเก็บตัวอย่างผลิตภัณฑ์ที่ได้รับใบอนุญาต เพื่อตรวจสอบรายการสำคัญ ได้แก่
  • Insulation Test
  • Continuity Test of Equipotential Bonding
  • Wet Leakage Current Test
  • Fire Test
  • Bypass Diode Thermal Test
  • Reverse Current Overload Test
• กรณีไม่มีห้องปฏิบัติการทดสอบในประเทศ หรือเป็นการทดสอบเฉพาะด้าน (Type Approval Test) สมอ. อาจพิจารณารับรองรายงานผลการทดสอบที่เป็นไปตามมาตรฐาน ซึ่งมีอายุไม่เกิน 1 ปี หรือเป็นไปตามระยะเวลาที่สำนักงานกำหนด

2. การตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องจัดให้มีการตรวจติดตามระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน โดยใช้รายงานผลการประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงานที่มีอายุไม่เกิน 3 ปี หรือเป็นไปตามที่ สมอ. กำหนด หากไม่ดำเนินการตรวจติดตามผลิตภัณฑ์หรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนด สมอ. อาจเพิ่มความถี่ในการตรวจติดตามเป็นทุก 1 ปี หรือดำเนินการตามมาตรการที่เห็นสมควร

3. การรับรองตนเอง (Supplier’s Declaration of Conformity : SDOC)

ผู้ได้รับใบอนุญาตสามารถรับรองตนเองผ่านระบบ E-Surveillance โดยจัดส่งข้อมูลตามแบบ SDOC ที่ สมอ. กำหนด เพื่อใช้ประกอบการพิจารณาปรับความถี่ในการตรวจติดตามผลิตภัณฑ์และระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน

อย่างไรก็ตาม การขอรับรอง มอก. 61730 เล่ม 2-2567 ไม่ได้มีเพียงการเตรียมเอกสารและส่งผลิตภัณฑ์เข้าทดสอบเท่านั้น แต่ยังต้องดำเนินการให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของ สมอ. ในทุกขั้นตอน ตั้งแต่การเตรียมข้อมูลทางเทคนิค การตรวจประเมินระบบควบคุมคุณภาพของโรงงาน ไปจนถึงการตรวจติดตามหลังได้รับใบอนุญาต หากเตรียมความพร้อมได้ครบถ้วนตั้งแต่ต้น จะช่วยลดความล่าช้าและเพิ่มโอกาสให้การพิจารณาเป็นไปอย่างราบรื่น

หากคุณกำลังวางแผนขอ มอก. แผงเซลล์แสงอาทิตย์ หรือผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประเภทอื่น Livilution Consult พร้อมให้คำปรึกษาและรับดำเนินการขอ มอก. ตั้งแต่การตรวจสอบความพร้อมของผลิตภัณฑ์ การเตรียมเอกสาร การประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ไปจนถึงการยื่นคำขอ เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรีได้เลย

The post วิธีขอจด มอก. 61730 เล่ม 2-2567 แผงโซลาเซลล์ เตรียมเอกสารอะไรบ้าง appeared first on Livilution Consult.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• หลักเกณฑ์การขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก
• เอกสารที่ใช้ขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก
• ขั้นตอนการขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก
• ใบอนุญาตที่ได้รับหลังผ่านการอนุมัติจาก อย.
• ค่าธรรมเนียมการขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก
• ระยะเวลาดำเนินการ

หลักเกณฑ์การขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก

ผู้ประกอบการที่ต้องการผลิตหรือนำเข้านมดัดแปลงสำหรับทารก หรือนมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก เพื่อจำหน่ายในประเทศไทย จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) และประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง โดยมีหลักเกณฑ์สำคัญ ดังนี้

1. ผลิตภัณฑ์ต้องอยู่ในประเภทที่กฎหมายกำหนด

ผลิตภัณฑ์ต้องจัดอยู่ในประเภทใดประเภทหนึ่ง ดังนี้

• นมดัดแปลงสำหรับทารก สำหรับทารกแรกเกิดถึงอายุ 12 เดือน ใช้เป็นอาหารทดแทนนมหรือเสริมนมแม่
• นมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก สำหรับทารกอายุ 6–12 เดือน และเด็กอายุ 1–3 ปี

2. สถานที่ผลิตหรือสถานที่นำเข้าต้องได้รับอนุญาต

ผู้ผลิตต้องได้รับใบอนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร และผู้นำเข้าต้องได้รับใบอนุญาตสถานที่นำเข้าอาหาร โดยใบอนุญาตต้องยังมีผลบังคับใช้ และสถานที่ผลิตต้องผ่านหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตอาหาร (GMP) ตามที่ อย. กำหนด

3. สูตรและมาตรฐานผลิตภัณฑ์ต้องเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด

สูตรส่วนประกอบ คุณค่าทางโภชนาการ กรรมวิธีการผลิต และคุณภาพของผลิตภัณฑ์ ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยเรื่องนมดัดแปลงสำหรับทารกและนมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก หากมีการใช้กรรมวิธีการผลิตที่แตกต่างจากหลักเกณฑ์ จะต้องได้รับความเห็นชอบจาก อย. ก่อนยื่นขออนุญาต

4. ส่วนประกอบต้องเป็นไปตามข้อกำหนด

หากมีการใช้วัตถุเจือปนอาหาร ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยเรื่องวัตถุเจือปนอาหาร และต้องไม่มีการใช้สารที่กฎหมายห้ามใช้ในอาหาร หากผลิตภัณฑ์มีการใช้ Novel Food หรือ Novel Ingredient จะต้องผ่านการประเมินความปลอดภัยจาก อย. ก่อน

5. บรรจุภัณฑ์ ชื่อผลิตภัณฑ์ และฉลากต้องถูกต้อง

ภาชนะบรรจุอาหารต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด ส่วนชื่อผลิตภัณฑ์ เครื่องหมายการค้า และการแสดงฉลาก ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข และพระราชบัญญัติควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก พ.ศ. 2560 รวมถึงกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

6. การกล่าวอ้างทางสุขภาพต้องได้รับการประเมิน

หากผลิตภัณฑ์มีการกล่าวอ้างด้านสุขภาพ (Health Claim) บนฉลากหรือสื่อโฆษณา จะต้องผ่านการประเมินและได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาก่อนนำมาใช้

สำหรับบทความ ไม่ควรใส่เอกสารทั้ง 26 รายการ เพราะยาวเกินไปและไม่เป็นมิตรกับผู้อ่าน แนะนำสรุปเฉพาะเอกสารหลัก และระบุว่า “อาจมีเอกสารเพิ่มเติมตามลักษณะผลิตภัณฑ์” ดังนี้

เอกสารที่ใช้ขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก

การยื่นคำขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์กับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) จะต้องจัดเตรียมเอกสารให้ครบถ้วน โดยเอกสารที่ใช้ ได้แก่

• คำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) หรือ คำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (แบบ สบ.3) ตามประเภทของสถานที่ผลิต
• สูตรส่วนประกอบ 100% พร้อมรายละเอียดกรรมวิธีการผลิต และวิธีการเตรียมผลิตภัณฑ์
• รายงานผลการตรวจวิเคราะห์คุณภาพหรือมาตรฐานของผลิตภัณฑ์ รวมถึงผลวิเคราะห์กรดอะมิโนและสารอาหารที่กฎหมายกำหนด
• รายงานผลการตรวจวิเคราะห์วัตถุเจือปนอาหาร (กรณีมีการใช้) เพื่อยืนยันว่าสอดคล้องกับประกาศกระทรวงสาธารณสุข
• ตารางเปรียบเทียบผลวิเคราะห์กับมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด และข้อมูลที่แสดงบนฉลาก
• Specification ของวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ (ถ้ามี)
• ฉลากอาหารภาษาไทย และ ฉลากภาษาต่างประเทศ (กรณีนำเข้า) พร้อมคำแปลฉลาก หากฉลากต้นฉบับไม่ใช่ภาษาอังกฤษ
• เอกสารสนับสนุนข้อความหรือสัญลักษณ์บนฉลาก เช่น การกล่าวอ้างคุณประโยชน์หรือข้อมูลทางโภชนาการ (ถ้ามี)
• ใบรับรองสถานที่ผลิตอาหาร (Certification) สำหรับกรณีนำเข้าผลิตภัณฑ์เพื่อการค้า
• แบบตรวจสอบคำขอ (Checklist) ตามที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยากำหนด

หากผลิตภัณฑ์มีลักษณะเฉพาะ อาจต้องแนบเอกสารเพิ่มเติม เช่น

• หนังสืออนุมัติกรรมวิธีการฆ่าเชื้ออื่นจาก อย.
• หนังสืออนุมัติลักษณะอาหาร
• เอกสารการกล่าวอ้างทางสุขภาพ (Health Claim)
• เอกสารการใช้ Novel Food หรือ Novel Ingredient
• เอกสารค่า F₀ (Sterilizing Value) หรือการปรับ Equilibrium pH
• คำรับรองการใช้ภาชนะบรรจุอาหาร
• ตัวอย่างผลิตภัณฑ์อาหาร (กรณี อย. ร้องขอ)

ขั้นตอนการขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก

การขอเลข อย. สำหรับนมดัดแปลงสำหรับทารก ใช้ระบบ e-Submission ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) โดยมีขั้นตอน ดังนี้

1. ยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission

ผู้ประกอบการสมัคร OPEN ID และเข้าสู่ระบบ e-Submission ผ่านเว็บไซต์ Privus ของ อย. จากนั้นดาวน์โหลดแบบคำขอ กรอกข้อมูลให้ครบถ้วน พร้อมอัปโหลดเอกสารประกอบเข้าสู่ระบบ

หลังจากยื่นคำขอแล้ว ให้พิมพ์ใบสั่งชำระค่าพิจารณาคำขอ ชำระค่าธรรมเนียม และนำเอกสารพร้อมแบบตรวจสอบคำขอไปยื่นที่ ศูนย์บริการผลิตภัณฑ์สุขภาพเบ็ดเสร็จ (OSSC) ภายใน 15 วัน นับจากวันที่ชำระเงิน

เมื่อได้รับเอกสาร เจ้าหน้าที่จะตรวจสอบความครบถ้วนของคำขอ หากเอกสารไม่สมบูรณ์หรือจำเป็นต้องขอข้อมูลเพิ่มเติม จะมีการแจ้งให้ผู้ยื่นคำขอแก้ไขผ่านระบบ e-Submission

2. เจ้าหน้าที่ตรวจพิจารณาเอกสาร

เมื่อคำขอครบถ้วนแล้ว เจ้าหน้าที่จะตรวจสอบความถูกต้องของเอกสาร รวมถึงประเมินความสอดคล้องตามกฎหมายและหลักวิชาการที่เกี่ยวข้อง

• ระยะเวลาพิจารณาโดยเจ้าหน้าที่: 21 วันทำการ
• หากพบข้อบกพร่องหรือจำเป็นต้องชี้แจงเพิ่มเติม จะมีการแจ้งผ่านระบบ e-Submission

3. แก้ไขข้อบกพร่องหรือชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติม (หากมี)

หากเจ้าหน้าที่แจ้งให้แก้ไข ผู้ประกอบการต้องติดตามสถานะคำขอผ่านระบบ e-Submission และดำเนินการแก้ไขภายในระยะเวลาที่กำหนด ระบบจะส่งรายละเอียดการแก้ไขผ่านทั้งหน้า ติดตามสถานะคำขอ และอีเมลที่ใช้สมัคร OPEN ID

ผู้ยื่นคำขอสามารถแก้ไขหรือชี้แจงเพิ่มเติมได้ ภายใน 20 วันทำการต่อครั้ง ไม่เกิน 4 ครั้ง รวมระยะเวลาสูงสุด 80 วันทำการ หากไม่ดำเนินการภายในกำหนด อย. จะพิจารณาคำขอตามข้อมูลที่ยื่นไว้

4. พิจารณาอนุมัติและลงนาม

เมื่อการพิจารณาแล้วเสร็จ ผู้มีอำนาจจะลงนามอนุญาตหรือไม่อนุญาต และระบบ e-Submission จะแจ้งผลการพิจารณาทางอีเมลทันที และผู้ประกอบการสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อดาวน์โหลดเอกสารการอนุญาตได้

5. ชำระค่าธรรมเนียมและรับใบสำคัญการขึ้นทะเบียน

เมื่อได้รับอนุมัติและออก ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.18) ผู้ประกอบการต้องพิมพ์ใบสั่งชำระค่าธรรมเนียมจากระบบ e-Submission และชำระเงินตามช่องทางที่กำหนด หลังจากชำระค่าธรรมเนียมเรียบร้อยแล้ว จึงสามารถดาวน์โหลดหลักฐานการอนุญาตและใบสำคัญการขึ้นทะเบียนจากระบบได้

ใบอนุญาตที่ได้รับหลังผ่านการอนุมัติจาก อย.

เมื่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) อนุมัติคำขอและผู้ประกอบการชำระค่าธรรมเนียมเรียบร้อยแล้ว จะได้รับ ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.18) ผ่านระบบ e-Submission ซึ่งเป็นหลักฐานว่า ผลิตภัณฑ์นมดัดแปลงสำหรับทารกหรือนมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก ได้รับอนุญาตให้ผลิตหรือนำเข้าและจำหน่ายในประเทศไทยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

ค่าธรรมเนียมการขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก

การยื่นคำขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์กับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) มีค่าธรรมเนียมที่เกี่ยวข้อง ดังนี้

• ค่าพิจารณาคำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) หรือคำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร 3,000 บาท ต่อคำขอ
• ค่าพิจารณาคำขอ กรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธีการผลิตที่ได้รับอนุญาตแล้ว (ของผู้รับอนุญาตที่เป็นนิติบุคคลเดียวกัน) 1,000 บาท ต่อคำขอ
• ค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร กรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธีการผลิต 5,000 บาท ต่อคำขอ

ระยะเวลาดำเนินการ

การขอขึ้นทะเบียน นมดัดแปลงสำหรับทารก ใช้ระยะเวลาดำเนินการประมาณ 3 เดือน หรือ 108 วันทำการ ตามคู่มือของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ระยะเวลาดังกล่าวแบ่งเป็น

• 28 วันทำการ สำหรับการตรวจสอบและพิจารณาคำขอโดยเจ้าหน้าที่ อย.
• สูงสุด 80 วันทำการ สำหรับการแก้ไขข้อบกพร่องหรือชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติมของผู้ยื่นคำขอ (หากมี)

การขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก มีข้อกำหนดด้านสูตร คุณภาพ ฉลาก และเอกสารที่ต้องจัดเตรียมอย่างครบถ้วน การศึกษาเกณฑ์และเตรียมความพร้อมก่อนยื่นคำขอจะช่วยให้การดำเนินการเป็นไปอย่างถูกต้องและลดความล่าช้า หากต้องการผู้ช่วยดูแลทุกขั้นตอน Livilution บริการรับจด อย. พร้อมให้คำปรึกษา ตรวจสอบเอกสาร และดำเนินการยื่นขออนุญาตกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) โดยทีมผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรี

The post ขั้นตอนการขอ อย. นมดัดแปลงสำหรับทารก เอกสารที่ต้องใช้ ค่าคำขอเท่าไหร่ appeared first on Livilution Consult.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• หลักเกณฑ์ในการขอ อย. อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก
• เอกสารในการขอ อย.
• ขั้นตอนการขอ อย. อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก
• ใบอนุญาตที่ได้รับหลังผ่านการอนุมัติจาก อย.
• ค่าธรรมเนียมการขอ อย.
• ระยะเวลาดำเนินการขอ อย.

หลักเกณฑ์ในการขอ อย. อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก

1. ผลิตภัณฑ์ต้องอยู่ในประเภทอาหารที่กฎหมายกำหนด ได้แก่
   • นมดัดแปลงสำหรับทารก
   • นมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก
   • อาหารทารก
   • อาหารสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก
   • อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก
2. นมดัดแปลงสำหรับทารกและนมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก ต้องเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตจากการปรับเปลี่ยนส่วนประกอบของนมโคให้มีสารอาหารเหมาะสมกับวัย โดยแบ่งเป็น
   • นมดัดแปลงสำหรับทารก สำหรับทารกแรกเกิดถึง 12 เดือน ใช้ทดแทนนมแม่
   • นมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก สำหรับทารกอายุ 6–12 เดือน และเด็กอายุ 1–3 ปี
3. อาหารทารกและอาหารสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก ต้องเป็นอาหารที่นอกเหนือจากนมดัดแปลง และมีสารอาหารเหมาะสมกับช่วงวัย โดยแบ่งเป็น
   • อาหารทารก สำหรับทารกแรกเกิดถึง 12 เดือน ใช้ทดแทนนมแม่
   • อาหารสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก สำหรับทารกอายุ 6–12 เดือน และเด็กอายุ 1–3 ปี
4. อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก ต้องเป็นอาหารที่ใช้เสริมคุณค่าอาหารและสร้างความคุ้นเคยในการรับประทานอาหารทั่วไป สำหรับเด็กอายุ 6 เดือนถึง 3 ปี โดยแบ่งเป็น 6 ประเภท ได้แก่
   • แป้ง
   • ผัก
   • ถั่ว
   • ผลไม้
   • เนื้อสัตว์
   • อาหารผสม (ตั้งแต่ 2 ประเภทขึ้นไป)
5. ผลิตภัณฑ์ต้องไม่เข้าข่ายเป็นอาหารวัตถุประสงค์พิเศษ เช่น อาหารสำหรับทารกหรือเด็กเล็กที่มีภาวะทางการแพทย์ ระบบย่อยอาหารผิดปกติ หรือแพ้อาหารบางชนิด ซึ่งจะต้องยื่นขออนุญาตตามหลักเกณฑ์ของอาหารวัตถุประสงค์พิเศษ
6. สถานที่ผลิตหรือสถานที่นำเข้าต้องได้รับอนุญาต
   • การผลิต ต้องได้รับอนุญาตสถานที่ผลิตอาหารตามประเภทผลิตภัณฑ์ และใช้กรรมวิธีการผลิตตามที่ได้รับอนุญาต
   • การนำเข้า ต้องได้รับอนุญาตสถานที่นำเข้าอาหาร และมีสถานที่เก็บรักษาที่สอดคล้องกับที่ได้รับอนุญาต
   • ใบอนุญาตต้องยังมีผลบังคับใช้ และสถานที่ผลิตต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ GMP ที่เกี่ยวข้อง
7. กรณีใช้ Novel Ingredient หรือ Novel Food ต้องผ่านการประเมินความปลอดภัยและได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาก่อนยื่นคำขอ
8. ผลิตภัณฑ์ต้องมีคุณภาพหรือมาตรฐานตามที่กฎหมายกำหนด โดยต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้องกับนมดัดแปลง อาหารทารก และอาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก รวมถึงประกาศอื่นที่เกี่ยวข้อง
9. สูตรส่วนประกอบและกรรมวิธีการผลิตต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข หากใช้กรรมวิธีการผลิตที่แตกต่างจากที่กำหนด ต้องได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาก่อนยื่นคำขอ
10. กรณีใช้วัตถุเจือปนอาหาร ต้องใช้เฉพาะชนิดและปริมาณที่ได้รับอนุญาตตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยเรื่องวัตถุเจือปนอาหาร
11. ห้ามใช้วัตถุที่กฎหมายห้ามใช้ในอาหาร และห้ามผลิต นำเข้า หรือจำหน่ายอาหารที่เข้าข่ายเป็นอาหารต้องห้ามตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข
12. ภาชนะบรรจุอาหารต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด โดยเฉพาะกรณีใช้ภาชนะหรือฝาพลาสติกที่มีสีสัมผัสอาหารเหลวหรือกึ่งแข็งกึ่งเหลว ต้องมีรายงานผลการตรวจวิเคราะห์ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข และเก็บเอกสารไว้ ณ สถานที่ผลิตหรือสถานที่นำเข้า
13. ชื่ออาหาร ตราสินค้า และเครื่องหมายการค้า ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยนมดัดแปลง อาหารทารก อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก การแสดงฉลากอาหาร และพระราชบัญญัติควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก พ.ศ. 2560 รวมถึงกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
14. การแสดงฉลากอาหาร ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยนมดัดแปลง อาหารทารก อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก ประกาศเรื่องการแสดงฉลากอาหารในภาชนะบรรจุ พระราชบัญญัติควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก พ.ศ. 2560 และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
15. กรณีมีการกล่าวอ้างทางสุขภาพ (Health Claim) จะต้องผ่านการประเมินและได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาก่อนนำไปใช้บนฉลากหรือสื่อประชาสัมพันธ์
16. ผู้ประกอบการต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และแนวทางอื่น ๆ ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ที่เกี่ยวข้องกับการอนุญาตนมดัดแปลงสำหรับทารก นมดัดแปลงสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก อาหารทารก อาหารสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก และอาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก เพื่อให้การยื่นขออนุญาตเป็นไปอย่างถูกต้องครบถ้วนและเป็นไปตามกฎหมาย

เอกสารในการขอ อย. อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก

ผู้ประกอบการที่ผลิต นำเข้า หรืออ้างอิงสูตรและแบ่งบรรจุผลิตภัณฑ์อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็กเพื่อจำหน่ายในประเทศ จะต้องจัดเตรียมเอกสารประกอบการยื่นคำขอ ดังนี้

1. คำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) (กรณีสถานที่ผลิตหรือสถานที่นำเข้าที่เข้าข่ายโรงงาน)
2. คำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (แบบ สบ.3) (กรณีสถานที่ผลิตที่ไม่เข้าข่ายโรงงาน)
3. หนังสืออนุมัติกรรมวิธีการฆ่าเชื้ออื่น ๆ (กรณีผลิตภัณฑ์ชนิดเหลวที่ไม่ได้ใช้วิธี UHT หรือ Sterilized)
4. หนังสืออนุมัติลักษณะอาหารจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (กรณีลักษณะอาหารไม่เป็นไปตามที่ประกาศกำหนด)
5. รายงานผลการตรวจวิเคราะห์คุณภาพหรือมาตรฐาน และชนิดและปริมาณกรดอะมิโนของผลิตภัณฑ์
6. รายงานผลการตรวจวิเคราะห์ชนิดและปริมาณสารอาหาร (กรณีแสดงข้อมูลสารอาหารบนฉลาก)
7. รายงานผลการวิเคราะห์ชนิดและปริมาณวัตถุเจือปนอาหาร (กรณีมีการใช้วัตถุเจือปนอาหาร)
8. เอกสารตารางเปรียบเทียบผลวิเคราะห์กับคุณภาพมาตรฐานตามประกาศฯ และข้อมูลบนฉลาก
9. เอกสารตารางเปรียบเทียบผลวิเคราะห์สารอาหารของผลิตภัณฑ์กับฉลาก (กรณีแสดงสารอาหารเพิ่มเติม)
10. เอกสารตารางเปรียบเทียบปริมาณสารอาหารในน้ำนมแม่กับฉลาก (กรณีกล่าวอ้างสารอาหารตามที่กฎหมายกำหนด)
11. เอกสารตารางเปรียบเทียบสารอาหารที่กล่าวอ้างบนฉลากกับค่าอ้างอิง Thai DRI พ.ศ. 2563
12. เอกสารเปรียบเทียบสารอาหารของผลิตภัณฑ์กับมาตรฐาน CODEX STAN 074-1981 (2006) (กรณีใช้มาตรฐานดังกล่าว)
13. เอกสารตรวจสอบปริมาณการใช้วัตถุเจือปนอาหารของผลิตภัณฑ์
14. เอกสารข้อกำหนดเฉพาะ (Specification) ของวัตถุดิบ
15. เอกสารข้อกำหนดเฉพาะ (Specification) ของผลิตภัณฑ์
16. คำรับรองการใช้ภาชนะบรรจุอาหาร (กรณีใช้ภาชนะหรือฝาพลาสติกสีที่สัมผัสอาหาร)
17. ใบรับรองสถานที่ผลิตอาหาร (Certification) (กรณีนำเข้าเพื่อการค้า)
18. เอกสารแสดงค่า F₀ (Sterilizing Value) ไม่น้อยกว่า 3 นาที (กรณีอาหารกรดต่ำในภาชนะบรรจุปิดสนิท)
19. เอกสารวิธีการปรับให้ได้สภาพความเป็นกรด-ด่างสมดุล (Equilibrium pH) (กรณีอาหารปรับกรดในภาชนะบรรจุปิดสนิท)
20. ฉลากอาหารภาษาไทย
21. ฉลากอาหารภาษาต่างประเทศ (กรณีนำเข้า)
22. เอกสารคำแปลฉลากอาหารเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ (กรณีฉลากไม่ใช่ภาษาอังกฤษ)
23. เอกสารหรือหลักฐานสนับสนุนข้อความหรือสัญลักษณ์บนฉลากอาหาร (ถ้ามี)
24. เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้อง (ถ้ามี)
25. แบบตรวจสอบคำขอและบันทึกข้อบกพร่อง (Checklist) สำหรับคำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (อ.17) หรือคำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (สบ.3)
26. ตัวอย่างอาหาร (กรณีสำนักงาน อย. ขอเพิ่มเติมหรือกำหนดให้ส่งตัวอย่างผลิตภัณฑ์)

หมายเหตุ: เอกสารหลายรายการใช้เฉพาะบางกรณี เช่น การนำเข้า การกล่าวอ้างสารอาหาร การใช้วัตถุเจือปนอาหาร หรือผลิตภัณฑ์ที่มีลักษณะและกรรมวิธีการผลิตเฉพาะ ผู้ประกอบการควรตรวจสอบเงื่อนไขของผลิตภัณฑ์ก่อนยื่นคำขอ เพื่อเตรียมเอกสารได้ครบถ้วนและลดความล่าช้าในการพิจารณา

ขั้นตอนการขอ อย. อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก

1. ยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission

ผู้ประกอบการสมัคร Open ID และเข้าสู่ระบบ e-Submission ของ อย. จากนั้นดาวน์โหลดแบบคำขอ กรอกรายละเอียด อัปโหลดเอกสาร และชำระค่าพิจารณาคำขอ ก่อนนำเอกสารพร้อม Checklist ยื่นที่ศูนย์บริการผลิตภัณฑ์สุขภาพเบ็ดเสร็จ (OSSC) ภายใน 15 วัน หลังชำระค่าธรรมเนียม เจ้าหน้าที่จะตรวจสอบความครบถ้วนของเอกสารเบื้องต้น

2. เจ้าหน้าที่ตรวจพิจารณาเอกสาร (ประมาณ 21 วัน)

เมื่อเอกสารครบถ้วน สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาจะตรวจสอบความถูกต้องของเอกสาร ความสอดคล้องตามกฎหมาย และประเมินข้อมูลทางวิชาการของผลิตภัณฑ์ หากพบข้อบกพร่องหรือจำเป็นต้องขอข้อมูลเพิ่มเติม จะแจ้งผ่านระบบ e-Submission

3. แก้ไขข้อบกพร่องหรือชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติม (สูงสุด 80 วัน)

หากได้รับแจ้งให้แก้ไขหรือชี้แจง ผู้ยื่นคำขอต้องเข้าสู่ระบบ e-Submission เพื่อติดตามสถานะและส่งเอกสารเพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนด โดยสามารถแก้ไขได้ ไม่เกิน 4 ครั้ง ครั้งละไม่เกิน 20 วันทำการ หากไม่ดำเนินการภายในกำหนด อย. จะพิจารณาจากข้อมูลที่มีอยู่

4. พิจารณาอนุมัติและลงนาม (ประมาณ 7 วัน)

เมื่อการตรวจสอบเสร็จสิ้น ผู้มีอำนาจจะพิจารณาอนุญาตหรือไม่อนุญาต ระบบ e-Submission จะแจ้งผลผ่านอีเมล และผู้ประกอบการสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อดาวน์โหลดหลักฐานการอนุญาตได้ทันที

5. ชำระค่าธรรมเนียมและรับใบสำคัญการขึ้นทะเบียน

กรณีได้รับอนุมัติ ผู้ประกอบการต้องชำระค่าธรรมเนียม ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.18) ผ่านระบบ e-Submission หลังชำระเงินเรียบร้อยจึงสามารถดาวน์โหลดใบสำคัญการขึ้นทะเบียนได้

ใบอนุญาตที่ได้รับหลังผ่านการอนุมัติจาก อย.

เมื่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) พิจารณาอนุมัติคำขอเรียบร้อยแล้ว ผู้ประกอบการจะได้รับ ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.18) ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญที่แสดงว่าผลิตภัณฑ์อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็กได้รับอนุญาตให้ผลิตหรือนำเข้าและจำหน่ายในประเทศไทยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

ค่าธรรมเนียมการขอ อย. อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก

การยื่นคำขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็กกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) มีค่าธรรมเนียมที่ผู้ประกอบการต้องชำระตามประเภทของคำขอ ดังนี้

1. ค่าพิจารณาคำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) หรือคำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร
   สำหรับการยื่นคำขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์ใหม่หรือขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร
   • ค่าธรรมเนียม: 3,000 บาท
2. ค่าพิจารณาคำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) หรือคำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร กรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธีการผลิตเดิม
   ใช้สำหรับกรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธีการผลิตของผลิตภัณฑ์ที่เคยได้รับอนุญาตแล้ว และเป็นของผู้รับอนุญาตนิติบุคคลเดียวกัน
   • ค่าธรรมเนียม: 1,000 บาท
3. ค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร กรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธี
   สำหรับการขออนุญาตใช้ฉลากอาหารในกรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธีการผลิต ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 5 แห่งพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522
   • ค่าธรรมเนียม: 5,000 บาท

หมายเหตุ: ค่าธรรมเนียมทั้งหมดชำระผ่านช่องทางที่ระบุในใบสั่งชำระเงินที่ออกจากระบบ e-Submission ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) โดยอัตราค่าธรรมเนียมเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง และอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามที่กฎหมายกำหนดในอนาคต

ระยะเวลาดำเนินการขอ อย. อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก

การยื่นขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็กกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) มีระยะเวลาดำเนินการ ประมาณ 3 เดือน ทั้งนี้ ระยะเวลาดังกล่าวอาจเปลี่ยนแปลงได้ ขึ้นอยู่กับความครบถ้วนของเอกสารและความซับซ้อนของผลิตภัณฑ์ รวมถึงระยะเวลาที่ผู้ยื่นคำขอใช้ในการแก้ไขข้อบกพร่องตามที่ อย. กำหนด

การขอ อย. อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็กมีรายละเอียดและข้อกำหนดที่ค่อนข้างเข้มงวด ทั้งด้านเอกสาร สูตรผลิตภัณฑ์ คุณภาพ มาตรฐาน และการแสดงฉลาก การเตรียมความพร้อมให้ครบถ้วนตั้งแต่ต้น จะช่วยลดความล่าช้าและเพิ่มโอกาสให้การพิจารณาเป็นไปอย่างราบรื่น

หากคุณกำลังเตรียมจด อย. อาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก Livilution พร้อมให้คำปรึกษาและรับดำเนินการจด อย. แบบครบวงจร ตั้งแต่ตรวจสอบประเภทผลิตภัณฑ์ เตรียมเอกสาร ตรวจสอบฉลาก ประสานงานกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ไปจนถึงการยื่นคำขอและติดตามผล โดยทีมผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรีได้เลย

The post ขั้นตอนการขอ อย. อาหารเสริม สำหรับทารกและเด็กเล็ก appeared first on Livilution Consult.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• หลักเกณฑ์การขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง
  • ส่วนของกัญชาหรือกัญชงที่ใช้ในการผลิตอาหารได้
  • อาหารประเภทใดที่สามารถพิจารณาให้ใช้กัญชาหรือกัญชงได้
  • อาหารที่ห้ามใช้กัญชาหรือกัญชงเป็นส่วนประกอบ
  • กรณีเป็น Novel Food หรือ Novel Ingredients
  • คุณภาพและมาตรฐานของผลิตภัณฑ์
  • ปริมาณ THC และ CBD ที่กฎหมายกำหนด
  • การตั้งชื่อและการแสดงฉลาก
• เอกสารที่ใช้ในการขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง
• ขั้นตอนการขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง
• ใบอนุญาตที่ได้รับหลังผ่านการอนุมัติจาก อย.
• ค่าธรรมเนียมการขอ อย.
• ระยะเวลาดำเนินการ

หลักเกณฑ์การขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง

ผู้ประกอบการที่ต้องการผลิตหรือนำเข้าอาหารที่มีส่วนประกอบของกัญชาหรือกัญชง จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) กำหนด โดยผลิตภัณฑ์ต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง ทั้งด้านชนิดของวัตถุดิบ คุณภาพ มาตรฐาน สูตรการผลิต ฉลากอาหาร และปริมาณสารสำคัญที่อนุญาต เพื่อให้สามารถยื่นขอขึ้นทะเบียนอาหารและได้รับเลขสารบบอาหารได้อย่างถูกต้อง

ส่วนของกัญชาหรือกัญชงที่ใช้ในการผลิตอาหารได้

อาหารที่ยื่นขอขึ้นทะเบียนต้องอยู่ภายใต้ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 427) พ.ศ. 2564 และ (ฉบับที่ 438) พ.ศ. 2565 ซึ่งกำหนดให้ใช้ได้เฉพาะ ส่วนของกัญชาและกัญชงที่ได้รับอนุญาต ได้แก่

• เปลือก
• ลำต้น
• เส้นใย
• กิ่งก้าน
• ราก
• ใบที่ไม่มียอดหรือช่อดอกติดมาด้วย

อาหารประเภทใดที่สามารถพิจารณาให้ใช้กัญชาหรือกัญชงได้

อย. กำหนดแนวทางพิจารณาตามประเภทอาหารที่มีส่วนประกอบของกัญชาหรือกัญชง โดยผลิตภัณฑ์ที่สามารถยื่นขอได้ เช่น

• ชา
• อาหารกึ่งสำเร็จรูป
• ซอส
• ขนมปัง
• หมากฝรั่งและลูกอม
• วุ้นและเยลลี่
• ผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์
• อาหารพร้อมรับประทาน
• นมและผลิตภัณฑ์ของนม
• ไอศกรีม
• อาหารในภาชนะบรรจุที่ปิดสนิท
• อาหารสำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก
• ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

ทั้งนี้ แต่ละประเภทอาหารจะมีเงื่อนไขและข้อกำหนดเฉพาะแตกต่างกัน จึงต้องตรวจสอบประกาศที่เกี่ยวข้องก่อนยื่นคำขอ

อาหารที่ห้ามใช้กัญชาหรือกัญชงเป็นส่วนประกอบ

อาหารบางประเภทไม่สามารถใส่ส่วนของกัญชาหรือกัญชงได้ ได้แก่

• อาหารทารก
• อาหารสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก
• นมดัดแปลงสำหรับทารก
• อาหารเสริมสำหรับทารกและเด็กเล็ก
• เครื่องดื่มที่ผสมกาเฟอีน (ยกเว้นชาและกาแฟตามที่กฎหมายกำหนด)
• อาหารอื่นที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด

กรณีเป็น Novel Food หรือ Novel Ingredients

หากผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของกัญชาหรือกัญชงมีการใช้ Novel Food หรือ Novel Ingredients จะต้องผ่านการประเมินความปลอดภัยจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาก่อน จึงจะสามารถยื่นขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์ได้

คุณภาพและมาตรฐานของผลิตภัณฑ์

ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของกัญชาหรือกัญชงต้องมีคุณภาพและมาตราฐานต่อไปนี้

• สูตรส่วนประกอบและกรรมวิธีการผลิตที่เป็นไปตามกฎหมาย
• คุณภาพและมาตรฐานของอาหารแต่ละประเภท
• ไม่มีจุลินทรีย์ก่อโรค
• มีสารปนเปื้อนไม่เกินค่ามาตรฐาน
• ใช้วัตถุเจือปนอาหารตามที่กฎหมายอนุญาต
• ไม่ใช้วัตถุต้องห้ามในอาหาร
• ใช้ภาชนะบรรจุที่เป็นไปตามมาตรฐานของ อย.

ปริมาณ THC และ CBD ที่กฎหมายกำหนด

อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชงต้องควบคุมปริมาณสารสำคัญให้อยู่ในเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด โดยหลักเกณฑ์จะแตกต่างกันตามประเภทอาหารและลักษณะการจำหน่าย โดยอาหารที่จำหน่ายโดยตรงต่อผู้บริโภค ส่วนใหญ่ต้องมี

• THC ไม่เกิน 1.6 มิลลิกรัมต่อหน่วยบรรจุ
• CBD ไม่เกิน 1.41 มิลลิกรัมต่อหน่วยบรรจุ

การตั้งชื่อและการแสดงฉลาก

ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของกัญชาหรือกัญชงต้องปฏิบัติตามประกาศเรื่องการแสดงฉลากอาหาร โดยมีข้อกำหนดสำคัญ ได้แก่

• ชื่ออาหารต้องมีคำว่า “กัญชา” หรือ “กัญชง” หรือระบุชื่อส่วนของพืชที่ใช้เป็นส่วนประกอบ
• ฉลากต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของ อย.
• หากมีการกล่าวอ้างทางโภชนาการหรือกล่าวอ้างทางสุขภาพ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด
• ชื่อผลิตภัณฑ์ เครื่องหมายการค้า และข้อความบนฉลากต้องไม่ทำให้ผู้บริโภคเข้าใจผิด

หมายเหตุ: แนวทางการพิจารณาประเภทอาหารและการอนุญาตให้ใช้ส่วนของกัญชาหรือกัญชงอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามข้อมูลด้านความปลอดภัยและประกาศของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาในอนาคต ดังนั้น ก่อนยื่นคำขอควรตรวจสอบหลักเกณฑ์ฉบับล่าสุดทุกครั้ง หรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนดำเนินการ เพื่อให้การขอ อย. เป็นไปอย่างถูกต้องและลดความเสี่ยงในการแก้ไขเอกสารหรือถูกปฏิเสธคำขอ

เอกสารที่ใช้ในการขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง

การยื่นคำขอขึ้นทะเบียนอาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง ผู้ประกอบการต้องจัดเตรียมเอกสารให้ครบถ้วนตามที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) กำหนด โดยเอกสารสำคัญมีดังนี้

1. แบบคำขอ

• คำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) สำหรับสถานที่ผลิตที่เข้าข่ายโรงงาน
• คำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (แบบ สบ.3) สำหรับสถานที่ผลิตที่ไม่เข้าข่ายโรงงาน

2. สูตรและกรรมวิธีการผลิต

• สูตรส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์ 100%
• กรรมวิธีการผลิต
• เอกสารข้อกำหนดเฉพาะ (Specification) ของวัตถุดิบ (ถ้ามี)
• เอกสารข้อกำหนดเฉพาะ (Specification) ของผลิตภัณฑ์ (ถ้ามี)

3. รายงานผลการตรวจวิเคราะห์

ต้องจัดเตรียมรายงานผลการตรวจวิเคราะห์ที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ เช่น

• ผลการตรวจวิเคราะห์สาร Delta-9 Tetrahydrocannabinol (THC) ตามประเภทของอาหาร
• รายงานผลตรวจคุณภาพหรือมาตรฐานของผลิตภัณฑ์
• รายงานผลวิเคราะห์โภชนาการ สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ต้องแสดงฉลากโภชนาการหรือฉลาก GDA (ถ้ามี)
• รายงานผลวิเคราะห์เพื่อรองรับการกล่าวอ้างทางโภชนาการ (ถ้ามี)

4. เอกสารเกี่ยวกับวัตถุเจือปนและสารสำคัญ

กรณีผลิตภัณฑ์มีการใช้ส่วนประกอบหรือสารอาหารเพิ่มเติม อาจต้องแนบเอกสาร เช่น

• เอกสารตรวจสอบปริมาณการใช้วัตถุเจือปนอาหารของวัตถุดิบ (ถ้ามี)
• เอกสารตรวจสอบปริมาณการใช้วัตถุเจือปนอาหารของผลิตภัณฑ์ (ถ้ามี)
• เอกสารตรวจสอบปริมาณวิตามินและแร่ธาตุ (ถ้ามี)
• เอกสารตรวจสอบปริมาณกรดอะมิโน (ถ้ามี)
• เอกสารตรวจสอบปริมาณสมุนไพร สารสกัด หรือสารสังเคราะห์ (ถ้ามี)

5. ฉลากอาหาร

จัดเตรียมแบบฉลากอาหารที่ใช้จริง โดยสามารถเป็นฉลากสีหรือขาวดำได้ แต่ต้องแสดงรายละเอียดให้ครบถ้วน เช่น

• สีพื้นของฉลาก
• รูปภาพหรือสัญลักษณ์
• ข้อความและตัวอักษรที่ใช้บนฉลาก

6. เอกสารประกอบอื่น ๆ

เอกสารเพิ่มเติมที่อาจต้องใช้ ได้แก่

• หนังสือรับรองการใช้ภาชนะบรรจุอาหารให้เป็นไปตามกฎหมาย พร้อมเก็บผลการตรวจวิเคราะห์ภาชนะบรรจุไว้ ณ สถานประกอบการ
• เอกสารรับรองจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (เช่น การรับรอง Organic หากมีการกล่าวอ้าง)
• รูปภาพตัวอย่างผลิตภัณฑ์ (ถ้ามี)
• เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์ (ถ้ามี)

ขั้นตอนการขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง

การขอขึ้นทะเบียนอาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชงกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) จะดำเนินการผ่านระบบ e-Submission โดยผู้ประกอบการต้องจัดเตรียมข้อมูลและเอกสารให้ครบถ้วน เพื่อให้การพิจารณาเป็นไปอย่างรวดเร็ว โดยมีขั้นตอนดังนี้

1. ยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission

ผู้ประกอบการเข้าสู่ระบบ e-Submission ของ อย. ด้วยบัญชี OPEN ID จากนั้นดาวน์โหลดแบบฟอร์มคำขอ กรอกข้อมูลให้ครบถ้วน พร้อมอัปโหลดเอกสารประกอบการพิจารณาผ่านระบบ

2. ระบบตรวจสอบความครบถ้วนของเอกสาร

ระบบ e-Submission จะตรวจสอบความถูกต้องและความครบถ้วนของคำขอและเอกสารที่แนบ หากข้อมูลไม่ครบถ้วน ผู้ยื่นคำขอจะต้องดำเนินการแก้ไขก่อนเข้าสู่ขั้นตอนการพิจารณา

3. ชำระค่าพิจารณาคำขอ

เมื่อคำขอผ่านการตรวจสอบเบื้องต้น ผู้ยื่นคำขอสามารถพิมพ์ใบสั่งชำระค่าพิจารณาจากระบบ e-Submission และชำระเงินตามช่องทางที่กำหนด

4. เจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอ

เจ้าหน้าที่ อย. จะตรวจประเมินผลิตภัณฑ์ตามหลักเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง โดยใช้เวลาประมาณ 21 วันทำการ หากพบข้อบกพร่องหรือจำเป็นต้องขอข้อมูลเพิ่มเติม ผู้ยื่นคำขอจะได้รับแจ้งผ่านระบบ e-Submission เพื่อแก้ไขหรือชี้แจงภายในระยะเวลาที่กำหนด

5. พิจารณาอนุมัติ

เมื่อการประเมินแล้วเสร็จ ผู้มีอำนาจจะลงนามพิจารณาอนุญาตหรือไม่อนุญาต ใช้เวลาประมาณ 7 วันทำการ

6. รับผลการอนุญาต

ระบบ e-Submission จะแจ้งผลการพิจารณาผ่านอีเมล ผู้ยื่นคำขอสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อดาวน์โหลดหลักฐานการอนุญาตได้ทันที หากมีค่าธรรมเนียมใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร จะต้องชำระค่าธรรมเนียมก่อนจึงจะสามารถดาวน์โหลดเอกสารได้

ใบอนุญาตที่ได้รับหลังผ่านการอนุมัติจาก อย.

เมื่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) พิจารณาอนุมัติคำขอแล้ว ผู้ประกอบการจะได้รับใบอนุญาตในรูปแบบ ใบอนุญาตอิเล็กทรอนิกส์ (e-License) ตามประเภทของสถานที่ผลิต ดังนี้

1. ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (อ.18)

สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ยื่น คำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) ซึ่งผลิตในสถานที่ผลิตอาหารที่เข้าข่ายโรงงาน เมื่อได้รับอนุมัติ จะได้รับ ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (อ.18) เพื่อใช้เป็นหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์ได้รับการขึ้นทะเบียนกับ อย. และสามารถนำไปดำเนินการขอเลขสารบบอาหารและจำหน่ายได้ตามกฎหมาย

2. ใบสำคัญการอนุญาตใช้ฉลากอาหาร (สบ.3/1)

สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ยื่น คำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (แบบ สบ.3) ซึ่งผลิตในสถานที่ผลิตอาหารที่ไม่เข้าข่ายโรงงาน เมื่อได้รับอนุมัติ จะได้รับ ใบสำคัญการอนุญาตใช้ฉลากอาหาร (สบ.3/1) ในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อใช้เป็นหลักฐานการอนุญาตใช้ฉลากอาหารและการขอเลขสารบบอาหารสำหรับผลิตภัณฑ์ดังกล่าวต่อไป

ค่าธรรมเนียมการขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง

ผู้ประกอบการที่ยื่นขออนุญาตผลิตภัณฑ์อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชงกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) จะมีค่าธรรมเนียมตามประเภทของคำขอ ดังนี้

• คำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) หรือ คำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (แบบ สบ.3)
  ค่าธรรมเนียม 3,000 บาท ต่อคำขอ
• คำขอขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (แบบ อ.17) หรือ คำขออนุญาตใช้ฉลากอาหาร (แบบ สบ.3) กรณีอ้างอิงสูตร
  ค่าธรรมเนียม 1,000 บาท ต่อคำขอ
• ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร (อ.18)
  ค่าธรรมเนียม 5,000 บาท ต่อฉบับ

หมายเหตุ: ค่าธรรมเนียมข้างต้นเป็นอัตราที่กำหนดโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) สำหรับการพิจารณาคำขอและการออกใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร ทั้งนี้ ผู้ประกอบการอาจมีค่าใช้จ่ายอื่นเพิ่มเติม เช่น ค่าตรวจวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ หรือค่าเตรียมเอกสาร ขึ้นอยู่กับลักษณะของผลิตภัณฑ์และกรณีที่ยื่นขอ

ระยะเวลาดำเนินการขอ อย. อาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง

สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ใช้ระยะเวลาพิจารณาคำขอ ประมาณ 1 เดือน นับจากวันที่ได้รับคำขอและเอกสารครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ โดยระยะเวลาดังกล่าวอาจเปลี่ยนแปลงได้หากผลิตภัณฑ์มีความซับซ้อน หรือมีการขอให้ผู้ประกอบการชี้แจงหรือส่งเอกสารเพิ่มเติมระหว่างการพิจารณา

เมื่อเตรียมเอกสารครบถ้วนและดำเนินการตามหลักเกณฑ์ที่ อย. กำหนด การขอขึ้นทะเบียนอาหารที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชงก็จะเป็นไปอย่างราบรื่นและช่วยลดความล่าช้าในการพิจารณา หากคุณต้องการผู้ช่วยดูแลตั้งแต่การตรวจสอบประเภทผลิตภัณฑ์ การเตรียมเอกสาร การตรวจสอบสูตรและฉลาก ไปจนถึงการยื่นคำขอกับ อย. Livilution พร้อมให้คำปรึกษาและรับดำเนินการโดยทีมผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรีได้เลย

The post ขั้นตอนการขอ อย. อาหาร ที่มีส่วนของกัญชาหรือกัญชง เอกสารที่ใช้ ค่าธรรมเนียม appeared first on Livilution Consult.

📢 รวมไฮไลท์ ให้คุณเลือกอ่านหัวข้อที่สนใจ

• หลักเกณฑ์การขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟสำเร็จรูป เครื่องดื่มเกลือแร่
• เอกสารที่ใช้ในการขอ อย.
• ขั้นตอนการขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟสำเร็จรูป เครื่องดื่มเกลือแร่
• ใบอนุญาตที่จะได้รับหลังขอ อย. สำเร็จ
• ค่าธรรมเนียมการขอ อย.
• ระยะเวลาดำเนินการ

หลักเกณฑ์การขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่

ผู้ประกอบการที่ต้องการขอเลข อย. สำหรับผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม กาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่ จะต้องมีคุณสมบัติและปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ดังนี้

• ผลิตภัณฑ์ต้องจัดอยู่ในประเภท กาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ หรือ เครื่องดื่มเกลือแร่ ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง
• สถานที่ผลิตหรือสถานที่นำเข้าต้องได้รับใบอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) และยังมีผลบังคับใช้อยู่
• ผลิตภัณฑ์ต้องไม่มีการใช้ สารใหม่ (Novel Ingredients) หรือจัดเป็น อาหารใหม่ (Novel Food) หากเข้าข่ายต้องผ่านการประเมินความปลอดภัยก่อนยื่นคำขอ
• สูตรผลิตภัณฑ์ต้องมีคุณภาพหรือมาตรฐานเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขของผลิตภัณฑ์แต่ละประเภท
• การใช้วัตถุเจือปนอาหารต้องเป็นไปตามกฎหมาย และห้ามใช้วัตถุที่ห้ามใช้ในอาหาร
• ภาชนะบรรจุอาหารต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด
• ชื่อผลิตภัณฑ์ ตราสินค้า และฉลากอาหาร ต้องเป็นไปตามประกาศเกี่ยวกับการแสดงฉลากอาหาร
• หากผลิตภัณฑ์ต้องแสดงฉลากโภชนาการ ต้องจัดทำให้ถูกต้องตามกฎหมาย
• กรณีมีการกล่าวอ้างทางสุขภาพ (Health Claim) ต้องผ่านการประเมินจาก อย. ก่อน

สำหรับ เครื่องดื่ม กาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่ สามารถตัดเฉพาะเอกสารที่เกี่ยวข้องได้ ดังนี้

เอกสารที่ใช้ขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่

1. ใบจดทะเบียนอาหาร/แจ้งรายละเอียดอาหาร (แบบ สบ.5)

ใช้สำหรับยื่นคำขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์อาหารผ่านระบบ e-Submission โดยกรอกข้อมูลในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ให้ครบถ้วน

2. ใบรับรองสถานที่ผลิตสำหรับการนำเข้าอาหาร (กรณีนำเข้า)

ใช้เฉพาะกรณีนำเข้าผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่ายในประเทศไทย โดยต้องจัดทำ REF CER ก่อนยื่นคำขอ และใบรับรองต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยากำหนด

3. รายงานผลการตรวจวิเคราะห์คุณภาพหรือมาตรฐานของผลิตภัณฑ์

เป็นผลการตรวจวิเคราะห์ตามรายการที่ อย. กำหนด

• กรณีนำเข้า ต้องแนบผลการตรวจวิเคราะห์พร้อมคำขอจดทะเบียนอาหาร
• กรณีผลิตในประเทศ ให้ส่งผลการตรวจวิเคราะห์เมื่อมีการผลิตเพื่อจำหน่ายครั้งแรก

4. เอกสารข้อกำหนดเฉพาะ (Specification) ของวัตถุดิบ

ใช้เฉพาะกรณีที่มีวัตถุดิบบางรายการซึ่ง อย. กำหนดให้ต้องแนบเอกสาร Specification เพิ่มเติม เพื่อยืนยันคุณภาพและมาตรฐานของวัตถุดิบ

5. เอกสารหรือหลักฐานอื่น (ถ้ามี)

เช่น หนังสือมอบอำนาจ หนังสือรับรอง หรือเอกสารประกอบอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาคำขอ

ขั้นตอนการขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่

การยื่นขอเลข อย. สำหรับเครื่องดื่มประเภทกาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่ ต้องดำเนินการผ่านระบบ e-Submission ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) โดยมีขั้นตอนดังนี้

1. ยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission

ผู้ประกอบการเข้าสู่ระบบ e-Submission โดยใช้บัญชี OpenID จากนั้นเลือกประเภทคำขอ ดาวน์โหลดแบบฟอร์ม กรอกข้อมูลให้ครบถ้วน พร้อมอัปโหลดเอกสารประกอบการพิจารณาตามที่กำหนด ก่อนส่งคำขอเข้าสู่ระบบ

2. เจ้าหน้าที่ตรวจสอบความครบถ้วนของเอกสาร

เมื่อส่งคำขอแล้ว ระบบและเจ้าหน้าที่ของ อย. จะตรวจสอบความถูกต้องและความครบถ้วนของข้อมูล รวมถึงเอกสารที่แนบประกอบการพิจารณา หากเอกสารครบถ้วนจึงเข้าสู่ขั้นตอนถัดไป

3. ชำระค่าพิจารณาคำขอ

ผู้ยื่นคำขอพิมพ์ใบสั่งชำระค่าพิจารณาจากระบบ e-Submission และชำระค่าธรรมเนียมตามช่องทางที่กำหนด เพื่อให้คำขอเข้าสู่กระบวนการพิจารณา

4. เจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอ

เจ้าหน้าที่จะตรวจสอบสูตรผลิตภัณฑ์ ฉลาก เอกสาร และรายละเอียดต่าง ๆ ว่าเป็นไปตามกฎหมายอาหารหรือไม่ โดยใช้ระยะเวลาพิจารณาประมาณ 21 วันทำการ ทั้งนี้ หากผลิตภัณฑ์มีรายละเอียดซับซ้อน หรือพบข้อมูลที่ต้องตรวจสอบเพิ่มเติม อาจมีการขอให้ผู้ยื่นคำขอชี้แจงหรือแก้ไขข้อมูล

5. แก้ไขข้อบกพร่องหรือชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติม (หากมี)

หากเจ้าหน้าที่พบข้อบกพร่อง ระบบ e-Submission จะส่งรายละเอียดการแก้ไขผ่านเมนู ติดตามสถานะคำขอ และแจ้งไปยังอีเมลที่ใช้สมัคร OpenID ผู้ยื่นคำขอต้องดำเนินการแก้ไขหรือชี้แจงภายในระยะเวลาที่กำหนด โดยผู้ยื่นคำขอสามารถแก้ไขข้อมูลได้ ภายใน 10 วันทำการต่อครั้ง และไม่เกิน 5 ครั้ง หากไม่ดำเนินการภายในเวลาที่กำหนด อย. จะพิจารณาคำขอตามข้อมูลที่ยื่นไว้

6. อนุมัติและออกใบอนุญาต

เมื่อคำขอผ่านการพิจารณา ผู้มีอำนาจจะลงนามอนุญาต และระบบ e-Submission จะแจ้งผลผ่านอีเมลทันที ผู้ประกอบการสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อดาวน์โหลดเอกสารการอนุญาตหรือเลข อย. ได้ทันที โดยขั้นตอนการออกใบอนุญาตใช้เวลาประมาณ 7 วันทำการ

ใบอนุญาตที่จะได้รับหลังยื่น ขอ อย.

เมื่อคำขอได้รับการอนุมัติ ผู้ประกอบการจะได้รับ ใบสำคัญการจดทะเบียนอาหาร (แบบ สบ.5/1) ในรูปแบบ ใบอนุญาตอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic License) ซึ่งเป็นหลักฐานแสดงว่าผลิตภัณฑ์ได้รับการจดทะเบียนกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) อย่างถูกต้องตามกฎหมาย และสามารถดาวน์โหลดได้ผ่านระบบ e-Submission ทันทีหลังได้รับการอนุมัติ

ค่าธรรมเนียมการขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่

1. กรณีต้องแจ้งสูตรและส่วนประกอบ

ค่าธรรมเนียม 2,000 บาท สำหรับการยื่นขอจดทะเบียนผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ต้องแจ้งสูตรและส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์ โดยชำระผ่านช่องทางที่ระบุในใบสั่งชำระจากระบบ e-Submission

2. กรณีอ้างอิงสูตรหรือแบ่งบรรจุ

ค่าธรรมเนียม 660 บาท สำหรับกรณีอ้างอิงสูตรและกรรมวิธีการผลิตที่เคยได้รับอนุญาตแล้วของผู้รับอนุญาตรายเดียวกัน หรือกรณีแบ่งบรรจุผลิตภัณฑ์ โดยชำระผ่านช่องทางที่ระบุในใบสั่งชำระจากระบบ e-Submission

ระยะเวลาดำเนินการ

การขอ อย. สำหรับเครื่องดื่มประเภทกาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ และเครื่องดื่มเกลือแร่ ใช้ระยะเวลาดำเนินการรวมประมาณ 2 เดือน หรือ 78 วันทำการ ซึ่งประกอบด้วยระยะเวลาการพิจารณาของเจ้าหน้าที่ 28 วันทำการ และระยะเวลาสูงสุดที่ผู้ยื่นคำขอใช้ในการแก้ไขหรือชี้แจงข้อมูลเพิ่มเติม 50 วันทำการ (กรณีมีการแก้ไขเอกสาร)

หากคุณกำลังวางแผนผลิตหรือนำเข้า เครื่องดื่ม กาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ หรือเครื่องดื่มเกลือแร่ การเตรียมเอกสาร สูตรผลิตภัณฑ์ ฉลาก และการยื่นคำขอให้ถูกต้องตั้งแต่แรก จะช่วยลดความล่าช้าและเพิ่มโอกาสให้การพิจารณาเป็นไปอย่างราบรื่น หากไม่แน่ใจว่าผลิตภัณฑ์ของคุณต้องดำเนินการอย่างไร Livilution พร้อมให้คำปรึกษาและรับดำเนินการด้านการจด อย. ตั้งแต่การตรวจสอบความพร้อมของผลิตภัณฑ์ การเตรียมเอกสาร การยื่นคำขอผ่านระบบ e-Submission ไปจนถึงการติดตามผลการอนุญาต โดยทีมผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ เพียงกรอกข้อมูลเพื่อให้ทีมงานติดต่อกลับ หรือ Add LINE: @liviconsult เพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นฟรีได้เลย

The post ขั้นตอนการขอ อย. เครื่องดื่ม กาแฟผสม กาแฟสำเร็จรูปผสม กาแฟปรุงสำเร็จ เครื่องดื่มเกลือแร่ appeared first on Livilution Consult.